For A City – by Γιώργος
















«Λέει έχει λίγη απληστία, αλλά φαίνεται απο μακριά ότι θα ήταν πολλή..
Δεν βλέπεις πώς τρέχουν τα σάλια της; Η δύστυχη δεν έχει επιλογή. Γεννήθηκε έτσι αλλά μεγάλωσε με την πιο πουριτανική ανατροφή όλης της χριστιανικής κοινότητας, και δεν το λέω χωρίς να ξέρω, ή επειδή έχω κάτι με την οικογένεια της.»
Κάτι τέτοιο είπε η κυρία
όσο ο Αλέξανδρος είχε πάει να φέρει μια κιθάρα για να της δείξει το τραγούδι που έγραψε, οπότε μάλλον το είπε σ’ εμένα, γιατί μόνο εγώ ήμουν τότε στο δωμάτιο.
Και το κορίτσι ήταν κάπου στην κουζίνα, καλα δεν την άκουγε;
Βέβαια μιλάει μ’ αυτήν την ήρεμη άφοβη φωνή της...
Το κορίτσι ήταν πραγματικά όμορφο και δεν το πίστευα ότι θα ξαναερχόταν στο δωμάτιο. Μακάρι να μπορούσα να εξαφανιστώ... γιατί ήμουν εκεί ακόμη άραγε.. αφού έφερα τα ψώνια, θα έπρεπε να φύγω... μπορεί να μοιάζει με αδιακρισία και προσβολή που μένω... παρόλα αυτά δεν μπορούσα ούτε να κουνήσω τα χείλη μου, και προσευχόμουν να έρθει ο Αλέξανδρος με τη κιθάρα στο δωμάτιο για να καλύψει αυτήν την ανυπόφορη σιωπή που θα έπρεπε να είχα καλύψει κάπως εγώ.
Επίσης να έφευγε το κορίτσι από τη πόρτα της κουζίνας ή να της προέκυπτε κατι.
Ένιωθα άσχημος κ καμπούρης όσο δεν πάει στο τρέμουλο μου κι αναρωτιόμουν γιατί όλα μοιάζαν με πλεκτάνη εις βάρος μου.
Τελικά ήρθε ο Αλέξανδρος και αφού άκουσα λίγο μετά έφυγα τρέχοντας Lawless Style (βλ. Ανάλυση Ονείρου; - by Γιώργος)
Τόσο σπουδαίο γεγονός.. να γραφτεί και στις εφημερίδες..

-----
by Γιώργος

Σχόλια