Χριστουγεννιάτικη Περιπέτεια - by Γιώργος




Χθες το βραδυ, οταν βγηκα στην κουζινα, ειχα αυτο το αισθημα..  παρακολουθησης των κινησεων μου, κι οχι χωρις λογο..
βασικα το σχιζοφρενικο αισθημα οτι ειναι ζωντανα τα φωτακια, και αναβοσβηνουν οχι γενικα, αλλα ΣΕ εμενα.
Προσπαθησα να ακολουθησω τη διαδοχη του σοου τους, καθως αλλαζε ο ρυθμος αναβοσβησματος, ή σταματουσε εντελως για λιγο και ξαναρχιζε. Και βρηκα εναν ακομη λογο οτι ειναι ζωντανα: με μπερδευαν στην προσπαθεια μου αυτη. Μαλιστα, με μπερδευαν εσκεμμενα. Δν εκαναν το ιδιο καθε φορα.
Τωρα εχει συμβει στο παρελθον, στην αναμονη για νερο μονο, μελομακαρονα και χριστουγεννιατικες κουβεντες καθισμενος σε μια καρεκλα στο μπαλκονι των αγαπημενων γειτονων, να μου καρφωθει αυτη η ‘εμμονη ιδεα’, την οποια επιμονα προσπαθησαν να αποδειξουν λανθασμενη, γιατι αναποφευκτα πηγε η κουβεντα σ' αυτο το ζητημα, οταν ειδαν στη γωνια του μπαλκονιου τους πεντε με δεκα σπασμενα λαμπακια, γυριζοντας με το νερο και τα γλυκα. Ηταν οσα ειχα προλαβει, και λυπομουν αργοτερα πραγματικα για τις συμφορες που θα τους προκαλεσαν κρυφα τα εναπομειναντα.
Ναι ειμαι πραγματικα σκληρος με τα λαμπακια, δν δειχνω κανενα ελεος, γιατι αυτο θελουν εκεινα κατα βαθος, ωστε να εξαπλωθουν σε ολα τα μπαλκονια των σπιτιων της πολης -και μεσα στο ιδιο το σπιτι!- και πανω απο τους δρομους.. οταν οι ανθρωποι γυριζουν απ' τις δουλειες τους κουρασμενοι, να τους κοροιδευουν με τον εναλλασσομενο τροπο αναβοσβησματος που ξερουν καλα μονο εκεινα.

Ξερω, ξερω.. οτι οι περισσοτεροι απο εσας θα θελησετε να μου πειτε οπως οι γειτονες οτι ειναι μια ‘εμμονη ιδεα’, και φανταζομαι οτι θα γελουσαν κιολας αν δν επροκειτο για τα δικα τους λαμπακια.

Αλλα το συμβαν που ελαβε μερος χθες αποκλειει καθε μια τετοια υποθεση.

Η χθεσινη νυχτα εφερε αυτη την αναπαντεχη αγανακτηση, που φωναζε να γινει πραξη. Επρεπε να λαβω ακραια μετρα γιατι η κατασταση δν πηγαινε αλλο.. Πηρα την πετρα που ειχα για στοπ πορτας και βγηκα στους δρομους για να σωσω τον κοσμο απο οσα περισσοτερα χριστουγεννιατικα λαμπακια γινοταν.. ηταν περασμενα μεσανυχτα και το προσωπο μου ηταν κοκκινο απο οργη περπατωντας στο δρομο, και δν με ενοιαζε τι θα πει ο κοσμος.. τοσο χαζος.. ΕΓΩ να προσπαθω να βοηθησω και να πιστευουν οτι τους βλαπτω.
Περιοριστηκα στους κηπους των σπιτιων που ειχαν στολισει γιατι δν μπορουσα να σκαρφαλωσω στα μπαλκονια.

Δν κρατησε πολυ αυτο.. Οπως συνηθως η ταξη των πραγματων συνωμοτησε εναντιον της εκτελεσης του σχεδιου μου. Ο κροτος της πετρας πανω στα καγκελα και στις κολωνες των στολισμενων πιλοτών πρεπει να εκανε καποιον -θυμα των χριστουγεννιατικων λαμπακιων- να τηλεφωνησει την Αμεση Δραση, με αποτελεσμα να ακουστει σ' ολη τη γειτονια η σειρηνα του αστυνομικου αυτοκινητου. Δυο κυριοι με μπλε σταματησαν διπλα μου με σοβαρο υφος και με κοιταξαν απ' την κορφη ως τα νυχια. Πριν μιλησουν, βιαστηκα να τους κανω την παρατηρηση για τον δυνατο ηχο της σειρηνας που θα μπορουσε να ξυπνησει τον κοσμο.

Ηξερα οτι δν θα μ' αφησουν ησυχο και θα με πανε στο τμημα, γιατι ηταν ελεγχομενοι απο τα κοντινα λαμπακια, οποτε δν προσπαθησα καν να αντισταθω.
Προσπαθησα να συνεννοηθω μαζι τους στο αυτοκινητο, αλλα δν τα καταφερα. Πιστευα οτι με τη βοηθεια των αστυνομικων δυναμεων, θα μπορουσαμε να εξολοθρευσουμε ολα τα λαμπακια της πολης και ισως και του πλανητη, αν οργανωθει εξυπνα.
Οταν με εφεραν στο τμημα, αναγκαστηκα να απευθυνθω στον ανωτερο του τμηματος, και του ειπα τι ακριβως συνεβη, και πώς το συνεδεσα με το θανατο των κουταβακιων και των γατιων της περιοχης, για το οποιο ειχα μιλησει αμετρητες φορες, αλλα αυτη τη φορα ηξερα πολυ περισσοτερα..... φυσικα δν πειστηκε..

Εκανε κιολας πως δν ειχε χρονο.. Οταν τελειωσα ειπε κοιτωντας με προσεκτικα στα ματια:
-Ας υποθεσουμε οτι η ιστορια σας ειναι οπως την λετε....
Γιατι εχετε λοιπον τοτε λαμπακια στο σπιτι σας;
-Τι εχω;
-Αυτα τα λαμπακια που καταστρεψατε πρωτα σημερα δν ηταν των γειτονων, αλλα της κουζινας σας, ετσι δν ειναι;
-Πως τολματε, κυριε αστυνομε, να υπονοειτε οτι θα ειχα εγω ποτε αυτα τα ανεκδιηγητα κατασκευασματα στο σπιτι μου; ΜΕΣΑ στο σπιτι μου;
Προφανως ο κυριος αστυνομος δν ειχε απαντηση.
Αφου κοιταξε κατι χαρτια και μιλησε στο τηλεφωνο, μια βαρετη κουβεντα καταφασης και γλωσσικου γνεψιματος, ειπε μετα απο λιγο:
-Κυριε, ξερετε γιατι ειστε εδω;
-Και βεβαια ξερω.
-Γιατι;
-Γιατι με κατηγορειτε για καταστροφη ξενης περιουσιας.
-Μμ.. Οχι ακριβως, οχι ακριβως.
-Τι εννοειτε;
-Φανταζομαι θα εχετε καπως υποψιν σας οτι το σπιτι σας ειναι γεματο απο αντικειμενα και φωτακια που φερνατε απο τα ξενα σπιτια, απο τα οποια τα περισσοτερα, ευτυχως, δν ειναι σπασμενα, αλλα λειτουργουν κανονικα, σ' ενα δωματιο του σπιτιου σας που εχετε γεμισει με πολυμπριζα και ιδιαιτερα.. ζωηρο φωτισμο.......... φωτιζομενα αστερακια, ταρανδακια, φωτακια πολυχρωμα, φωτακια προγραμματιζομενα, γιρλαντες με φωτακια, φωτιζομενα σπιτακια με σοκολατακια μεσα, στεφανια απο κουκουναρια και φωτακια, επισης πανινους χιονανθρωπους με καπελακια αι βασιλη, χριστουγεννιατικα φαναρακια και καμπανακια με κοκκινα φιογκακια.... ολα γενικα στο σπιτι σας φωναζουν οτι ειστε σε πολυ εορταστικο κλιμα και νιωθει κανεις την ανασα των χριστουγεννων σε καθε δωματιο του σπιτιου σας.. το σπιτι σας ειναι αληθεια ενας κρυμμενος θησαυρος χριστουγεννιατικων ιδεων στολισματος και εντελειας που ειναι να απορει κανεις που ζειτε μονος.
Ξερετε τι βλεπω εγω μπροστα μου; βλεπω εναν κα-τα-πληκτικο ανθρωπο, με γνωσεις και ευφυια -το ‘δεντρο’ απο βιβλια στο δωματιο σας, οπως με πληροφορησε το σωμα, ηταν παρεπιπτοντως μια φανταστικη ιδεα- με υπεροχο χιουμορ και μεγαλη αγαπη στα ζωα.
Το στολισμενο καθαρο σπιτι σας ειναι μια υπεροχη πανδαισια γιορτινων χρωματων και ιδεων που κανει ονειρο για καποιον που ειναι στο πνευμα των Χριστουγεννων να ειναι μεσα σ' αυτο το σπιτι. Ειστε ενας ιδιαιτερα ταλαντουχος θαυμασιος ανθρωπος κι ειμαι σιγουρος ενας πολυ καλος οικοδεσποτης.. μπορει να περασουμε με τη γυναικα μου και τα παιδια μου να μας κερασεις κανενα γλυκακι καποια φορα, θα ηταν ευχαριστηση μας! Μπορειτε να πηγαινετε τωρα και απολαυστε παρακαλω τις γιορτες μεχρι να περασουν, γιατι μετα αρχιζουν τα τρεχαματα.
Καλα Χριστουγεννα και Καλη Πρωτοχρονια σας ευχομαι και παλι!
Μετα με οδηγησε εξω και ειπα στον εαυτο μου:
'Φαντασου....' Χαχα... αυτη ηταν η χριστουγεννιατικη μου περιπετεια.. καλα Χριστουγεννα σε ολους, και καλες γιορτες!

-----
by
Γιωργος

Σχόλια