Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2015

swE3t l0ve - by Γιώργος



Τα παιδιά παίζουν με τον μικρό στον ηλιο.
Λιγο πιο περα, οι γονεις τους ειναι με τους γονεις του και γελανε για κατι απο τις καλοκαιρινες διακοπες.
Ο κοκκινομαλλης θελει να τον κλωτσησει,
mortal kombat style
.
Ο μικρος κατι μουρμουραει και κοιταει τον ουρανο.
‘Δεν υπαρχει Θεος για τα κλαψιαρικα’ χαμογελαει πλατια ο Μαρκος.
Ο ουρανος ειναι μπλε ακινητος.
‘Σ' αυτο το κοσμο ειναι καποιος κυνηγος ή θηραμα. Εσυ, ξερεις ποιο εισαι;’
‘χαχχ’
-Ετοιμος;
.........
-Μη! θα το πει στους γονεις του!
-Σιγα. Αυτοι λατρευουν τον πατερα μου.
-Μηπως να του κοβαμε τη γλωσσα;
-Γιατι, και τωρα που εχει, ποια η διαφορα;
λεει η Αννιτα πιανοντας τα μαλλια της και χαμογελωντας, σχεδον σαν σε καμερα.
-θα φυγει!
...
-κοιτα πώς τρεχει
-το σκασε ρε το καθυστερημενο.
-Και; Πού θα παει; κανει η Βικυ σηκωνοντας τα φρυδια.
-Ναι, δεν πειραζει. Αυριο ολοι τον παιρνουμε τηλεφωνο.
του μιλαμε με φιλικο τονο, παρεξηγημενοι που μας αφησε.
Μας χρειαζεται.. μονο εμας εχει.
κι εξαλλου ξερει
πως τον αγαπαμε, και οτι απλα του κανουμε πλακα.
Ολοι συμφωνουν σ’ αυτο νομιζω.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις