Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

The Passionate



Ποτε μου δε πιστευα πως θα βρω το αλλο μου μισο στο ξεχασμένο χωριο της μητέρας μου...
         
Ολα αρχισαν πριν απο εξι χρονια που η μητέρα μου εφυγε απο την ζωη...
Τελευταία της επιθυμία ηταν να την θαψουμε εκει που γεννήθηκε και ετσι εγινε..

Ο πατέρας μου μας ειχε εγκαταλείψει απο οταν ημουν πολυ μικρη κι έτσι με την μητέρα μου ειχα παρα πολύ καλη σχεση, την λατρευα και με λατρευε το ιδιο..

Οταν την εχασα ενιωσα να πεθαινω κι εγω, αλλα επρεπε να μεινω δυνατη να αντιμετωπίσω τα πάντα ετσι οπως τα καταφερνε κι εκείνη τοσα χρόνια μονη της...

Τελικά ολα εγιναν οπως τα ηθελε..
Την ημερα της κηδείας ημουν ρακος.. Δεν ηξερα κανεναν στο χωριο και δεν ήθελα να μαθω ειδικα εκεινη την ημέρα..

Μόλις ξύπνησα το επομενο πρωι θα εφευγα για Αθηνα αλλα η αλήθεια ήταν πως τίποτα δεν με ωθουσαι στο να γυρισω αλλα και τίποτα στο να μεινω εκει.....

Βγηκα να κανω μια βόλτα προς το απογευμα, ειχε τοσο ηρεμια το χωριο ανθρώπους ανοιχτους και καλοκαρδους, έτσι τους χαρακτηριζε και η μαμα...
Μου ηρθε ξανα στο μυαλο η απώλεια της και τα ματια μου πλημμύρισαν δακρυα...

Εκεινη την ωρα ενα ομορφο μελαχρινό αγορι φανηκε στο δρομο μου απο το πουθενα...

Σηκωσα τα μάτια μου να το δω και στο πρόσωπο του σχηματίστηκε ενας μορφασμος δυσαρέσκειας για τα θλιμμένα μου ματια...
Ενιωσα τοσο οικεία μαζι του και του ειπα ο,τι με προβλημάτιζε και με καταλαβε κατευθειαν..
Ηξερε την μητέρα μου, μου έκανε εντύπωση αυτο γιατι δεν επισκεπτόμασταν συχνα το χωριο...

Οι μερες περνουσαν κι, οι μηνες επισης και επειτα τα χρονια, κι εφτασα να βλεπω τον εαυτο μου ερωτευμένο με αυτό το ομορφο και καλο παλικαρι που γνωρισα στο χωριό...

Εμεινα εκει.. Μενω εδω και είμαστε πολυ καλα και οι δύο με τα λιγα μας αλλα με πολλα συναισθήματα ο ενας για τον αλλον...

Τελικα οντως, οταν φεύγει κατι, έρχεται κατι αλλο...
Καλύτερο..;
Θα δείξει....


Καλο βραδυ σε ολους!


By Panagiota


0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις