Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

The Passionate




Σα να μη πέρασε μια μέρα

Με τον Κώστα είχαμε μεγαλώσει μαζί.. 
Οι οικογένειες μας ήταν από το νηπιαγωγείο μαζί έτσι έγινε και με μας...

Μέχρι να ενηλικιωθούμε είχαμε πολύ αθώα φλερτ με διάφορους ανθρώπους, ο καθένας μας, αλλά βαθιά μέσα μας νιώθαμε πως είχαμε γεννηθεί ο ένας για τον άλλον...

Όταν μάθαμε τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εγώ είχα περάσει Καβάλα και εκείνος Κρήτη..

Τα όνειρα μου ναυάγησαν κατευθείαν μόλις αντίκρισα τα αποτελέσματα..

Ο Κώστας καταχάρηκε για μένα, εντάξει κι εγώ χάρηκα πολυ αλλά μέσα μου ήξερα πως δε θα βλεπόμασταν πια, έστω κι ως φίλοι...

Είπαμε με την παρέα μας να πηγαίναμε το ίδιο βράδυ στο γειτονικό μπαράκι να τα πίναμε, έτσι κι εγώ εκείνο το βράδυ είχα αποφασίσει να του μιλήσω..

Είχα γίνει πανέμορφη μόνο γι αυτον, ήμουν σίγουρη πως θα ανταποκρινόταν στα λόγια μου και στην ερωτική εξομολόγηση που θα του έκανα, όμως είχα τελικά πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου...

Μόλις μπήκε ο Κώστας στο μπαρ δεν ήταν μόνος...
Είχε μαζι του την Τατιάνα μια κοπέλα από ένα άλλο τμήμα στο σχολείο..
Συγκρατήθηκα για να μην βάλω τα κλάματα εκείνη την ώρα..
Μας την σύστησε και έκανα σα να μη συνέβη τίποτα..
Εκείνος όλο το βράδυ με κοιτούσε πολύ έντονα σα να έψαχνε κάτι στο βλέμμα μου, που τελικά το βρήκε....

Μετά από το άφθονο ποτό μου πρότεινε να με πάει σπίτι γιατί έτσι κι αλλιώς τα σπίτια μας ήταν δίπλα-δίπλα και η άλλη είχε φύγει από νωρίς, δεν άνηκε στην παρέα και μάλλον το κατάλαβε...

Στηρίχθηκα πάνω του και πηγαίναμε προς το σπιτι...
Κάποια στιγμή σταμάτησε, εγώ ήμουν αρκετά μεθυσμένη αλλά όχι και τόσο για να μην καταλαβαίνω τίποτα..
Πριν ανοίξω το στόμα μου έσκυψε και με φίλησε στα χείλη, πρώτη φορά ένιωσα αυτο που έλεγαν οι φίλες μου όταν τους φιλάει πραγματικά το αγόρι που αγαπούν...

Με ρώτησε αν τον αγαπώ κι αν ζήλεψα με το σκηνικό που παίχτηκε στο μπαρ..
Του είπα πως δε θα τον άλλαζα για κανέναν άλλον στον κόσμο και ενα χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο όμορφο πρόσωπο του..

Από εκείνο το βράδυ και μέχρι σήμερα είμαστε μαζί...

Στην αρχή βέβαια με πολλά εμπόδια λόγο της απόστασης που υπήρχε, αλλά η αγάπη μας ήταν και θα είναι τόσο δυνατή που θα τα νικάει όλα, πάντα...

Όταν τελειώσαμε και οι δυο με τις σχολές, γυρίσαμε στην Αθήνα και κατευθείαν βάλαμε μπροστά τις διαδικασίες για τον γάμο μας..

Οι γονείς μας δε το πίστευαν..
Ούτε εμείς καλά καλά..

Με τον Κώστα τώρα έχουμε δυο παιδιά και είμαστε πολυ ευτυχισμένοι...



Καλό Βράδυ σε όλους!


by Panagiota

2 σχόλια:

Roula The Cat είπε... at 22 Οκτωβρίου 2014 - 12:51 π.μ.

Αυτά είναι...
Μπράβο σας, παιδιά!
Μελαγχόλησα, βρε Παναγιώτα, στην αρχή με το Καβάλα - Κρήτη... αλλά με αποζημίωσες στο τέλος!

Να είστε πάντα καλά! :)

Giota Pz είπε... at 22 Οκτωβρίου 2014 - 4:14 μ.μ.

Κι εσυ να εισαι καλα κοπελα μου. Ευχαριστώ!!

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις