Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Η παράνοια των έξυπνων - by Γιώργος


Απλα εδω θελω να υπογραμμισω ποσο βασανιστικο μπορει να είναι για καποιον
να θεωρει ή να θελει να θεωρεί τον εαυτο του πολυ εξυπνο ή "πιο εξυπνο απο τους αλλους".
Καποιος καχυποπτος θα υπεθετε οτι εχω καποια προσφατη προσωρινη εμπειρια
και θελω να κατακρινω και να περιφρονησω καποιον που αποδειχθηκε κατα καποιο τροπο πιο εξυπνος απο εμενα,
αλλα δεν ειναι ετσι, τουλαχιστον συνειδητα.
Ηταν απλα η λαμψη μιας στιγμης, που με εκανε να το γραψω αυτο μια μερα,
και σημερα το αλλαξα λιγο.
Δεν ειναι οσο θα επρεπε δουλεμενο, αλλα πιστευω οτι μπορει να κρυβει μια γενικη αληθεια για ορισμένους τύπους ανθρώπων.
Ειχαν και προηγουμενο οι σκεψεις μου, αλλα τις κρατησα μονο στο μυαλο μου και χαθηκαν,
οποτε παρουσιαζω ο,τι εμεινε:

"..γιατί αυτοι οι ανθρωποι,
πεφτουν στην εξης παγιδα, που ελπιζω εσεις να μη πεσετε.
Καταφερνοντας να φτιαξουν τα ιδια τα αισθηματα που δειχνουν στους αλλους
με τον νου τους, σκοτωνοντας πια καθε αυθορμητισμο,
μη νιωθοντας ετσι πραγματικα αυτο που νιωθουν
απλα επιστρατευοντας την αυτοκυριαρχια τους για να το εμφανισουν,
το δειχνουν ετσι πιστευτο στους γυρω ανθρωπους,
κατα καποιο τροπο ξεγελωντας τους.
Ομως, αυτοι οι ιδιοι ξερουν..
Κι αυτη η ιδια η γνωση ειναι που τους καιει,
τους οδηγει ισια στο μαρτυριο τους:
φτανουν στην υποθεση οτι αφου το εκανα κι εγω,
τι εμποδιζει να κανουν το ιδιο κι οι αλλοι;
Παυουν να εμπιστευονται την ειλικρινεια των αισθηματων των αλλων,
ειδικα των υπολοιπων που θεωρουν πανουργους και εξυπνους
και τους οποιους ανταγωνιζονται και θαυμαζουν.
Οποτε καταληγουν να μπαινουν σ' αυτο το νοσηρό περιβαλλον, άγχους και παρανοιας,
οπου δεν μπορουν να αφεθουν συναισθηματικα σε οσους πραγματικα μπορει να αγαπουν,
για να μη γινουν ευαλωτοι,
οπου ολοι κανουν υπαινιγμους για το προσωπο τους
παιζουν παιχνιδια μαζι τους και προσπαθουν να τους χρησιμοποιησουν!

Συνηθως εχουν αυτο το αυταρεσκο χαμογελο,
που, αν και τις περισσοτερες φορες ψευτικο,
("για να μη φαινομαι χαζος")
εχει μαλλον γινει ενα με το προσωπο τους.
Και βεβαια πολλοι απ' αυτους πιθανον να ειναι πραγματικα εξυπνοι και επικινδυνοι (?)sociopaths."

----
by
Γιώργος

4 σχόλια:

Roula The Cat είπε... at 23 Οκτωβρίου 2014 - 1:46 π.μ.

Μα, δεν ξεκινά όλο αυτό από την ανασφάλεια, τελικά...;
Όλο αυτό το "οικοδόμημα", έχω την αίσθηση ότι δεν είναι αποτέλεσμα στρατηγικής, αλλά φόβου -κι ο φόβος... πάντα "φυλάει τα έρμα".
Ο πραγματικά έξυπνος, πιστεύω, ανιχνεύει τις περισσότερες (αν όχι όλες τις) φορές τα συναισθήματα των άλλων, άρα δεν ζει με την έγνοια ότι με τον ίδιο τρόπο που ξεγελά ο ίδιος, ίσως κάποιος άλλος του "τη φέρει".

Καλό βράδυ...

Γιώργος είπε... at 23 Οκτωβρίου 2014 - 2:11 μ.μ.

Ναι, συμφωνω, απο φοβο ξεκιναει και σε φοβο τελικα καταληγει.
Ο φοβος απο ανασφαλεια..τι ωραια συμπλήρωση.. ο πρωτος φοβος μη πληγωθει καποιος απο τον εξω σκληρο κοσμο, μια αμυνα.
Οσο για τον πραγματικα εξυπνο, οπως τον εννοεις, δεν ξερω αν υπαρχει ενας τετοιος. Εννοω δεν φαινεται λιγο σαν ενας τελειος ψυχρος υπολογιστης?
Μπορει επισης κι οι αλλοι γυρω του να ειναι εξυπνοι και να μη μπορει παντοτε να μαντεψει με ευκολια. Οποτε καπου κι εκει υπαρχει σκοταδι και αβεβαιοτητα για να τρυπωσει η μικρη παρανοια του.
Στα φιλμς ισως να υπαρχει αυτος ο τυπος εξυπνου, οπου δειχνουν κομματια απο τη ζωη του που αυτα επιλεγουν!
Πιθανον ομως να εχεις δικιο, καλο να μη παρασυρθω αλλο απο εικασιες.
Καλο μεσημερι!

Roula The Cat είπε... at 24 Οκτωβρίου 2014 - 12:05 π.μ.

Ναι, συμφωνώ "τέλειος, ψυχρός υπολογιστής".
(Από την άλλη, όμως, έχει την κρίση και τη διαύγεια να διακρίνει αλλά και να εκτιμήσει την αξία αυτού που έχει απέναντί του).

Στην (μάλλον απίθανη ή, έστω, πολύ σπάνια) περίπτωση να περιστοιχίζεται από εξίσου έξυπνους ανθρώπους, το γενικότερο επίπεδο είναι αναβαθμισμένο και ανεβασμένο, άρα -λογικά- δεν υπάρχουν τέτοιου είδους τριβές (εννοώ, λόγω αβεβαιότητας, ανασφάλειας κλπ.)

Σύμφωνα με ό,τι βλέπουμε γύρω μας, όμως... τι πιθανότητες δίνεις σ' ένα τέτοιο σενάριο...;

Γιώργος είπε... at 24 Οκτωβρίου 2014 - 5:13 μ.μ.

Αυτο για τη διαυγεια της ψυχροτητας ειναι πραγματι συχνα πολυ σωστο.
Αλλα, για να ξεκαθαρισω κατι, δεν ξερω τι ακριβως σημαινει εξυπνος.
Τι εχει ο καθενας στο μυαλο του μ' αυτο.
Μπορει ο ενας να θεωρει τον πονηρό και καταφερτζή, αλλος να θεωρει τον διαυγή και μορφωμενο ή και ακόμη τον τολμηρο.
Οποτε μπορει να υπαρχουν παρερμηνειες.

Εγω, οπως λεω στην αρχη, αναφερομαι στο ποσο βασανιστικο μπορει να
ειναι για καποιους να θεωρουν ή να θελουν να θεωρουν τον εαυτο τους πολυ εξυπνο ή "πιο έξυπνο απο τους αλλους".
Σ' ενα περιβαλλον με εξυπνους ή εξισου εξυπνους, αυτοι φοβαμαι οτι θα νιωθουν οχι λιγοτερη, αλλα περισσοτερη ανασφαλεια μην αποδειχτουν οχι τοσο εξυπνοι. Κατα καποιο τροπο, αυτοι οι ματαιοδοξοι ανθρωποι προβαλλουν τον δικο τους ιδανικο εαυτο στους απεναντι τους και φοβουνται μη ξεγελαστουν με τον τροπο που αυτοι θελουν να ξεγελασουν τους αλλους.

Εσυ λογικα σκεφτεσαι την περιπτωση οπου οι ανθρωποι ειναι αρκετα μορφωμενοι ωστε να εχουν ξεπερασει τετοιου ειδους ανωριμους φοβους..
δεν ξερω αν τους εχω ξεπερασει ο ιδιος για να σου απαντησω σωστα..
Αλλα γενικα η διαυγεια θολωνει απο τα χαμηλα (ισως και ολα τα) συναισθηματα,
οποτε αυτα πρεπει μαλλον καποιος να ελεγχει,
κι αυτο δεν γινεται και πολυ οσο μπορω να δω Roula the Cat!
Το συναισθημα ειναι η ομορφη ή η ασχημη αδυναμια του κοσμου.

Με βοηθησε η καθαρη οπτικη σου να ξεκαθαρισω μερικα πραματα στον εαυτο μου,
γεια :)

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις