Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

There is (a girl that's blue) - by Γιώργος


Μα νιώθω πιο πολλές φορές σαν ένας καταδυόμενος ήλιος παρά σαν ένας αναδυόμενος.
Εδώ που καθόμαστε μαζί, έξω, άνοιξη ή καλοκαίρι, παραγγέλνουμε και μιλάμε, αναλύουμε,
κι ο ουρανός είναι γαλάζιος, με λίγα άσπρα αθώα σύννεφα, και γελάμε και ο ενας φτιαχνει
εικονες στο μυαλό του άλλου, δεν ξέρω πώς και γιατί, αλλά το ξέρω, ξέρω πως υπάρχει
ακόμη αυτό.. και δεν πρέπει να σκέφτομαι έτσι.. μα υπάρχει ακόμη, και κάποτε
θα φανεί.. τώρα πάει αργά και δεν ξέρω αν δύει ή ανατέλλει.. στην επιφάνεια ανατέλλει αλλά
στο βάθος δύει, αργά και σταθερά.. στα λόγια μου ανατέλλει, γιατι ξέρω οτι το θες πολυ.. κι εγω το θέλω
αλλά είναι κάτι άλλο, κάτι που υπάρχει.. ξερω οτι θα πεις δεν υπαρχει "κάτι".. όταν υπάρχει η λογική
όλα έχουν όνομα και το κάθε ονομα εχει την ουσία που του επαρκεί.. ούτε λιγότερη, ούτε περισσότερη..
μα εσύ που σκέφτεσαι έτσι, δεν καταλαβαίνεις πώς αισθανεται κανεις, όταν έχει μέσα του μία ζωή
αυτό το κάτι.. ακόμη κι αν βρει τι είναι, και του δώσει ονόματα και εξηγήσεις, ακόμη και μετά, θα υπάρχει, κάτι..

---------
by
Γιώργος

2 σχόλια:

Maria Fe είπε... at 10 Ιουνίου 2014 - 3:26 μ.μ.

Ρομαντικο και ευαισθητο κειμενο Γιωργο .. :)

Γιώργος είπε... at 11 Ιουνίου 2014 - 12:45 π.μ.

Γεια Μαρία, σ' ευχαριστώ.
:)

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις