Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014

The "M" File (Valentine's Edition)



Λοιπόν θα είμαι σύντομη γιατί την Τρίτη παραδίδω γραπτή εργασία και μάντεψε, δεν την έχω ξεκινήσει ακόμα!
Tέλεια!

14 Φεβρουαρίου χτες, και όλοι ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει εκείνη την μέρα!
“Ααααχ η ημέρα το Αγίου Βαλεντίνου?”

Όχι φίλε μου! Η γιορτή αυτή ουσιαστικά δεν υπάρχει καν! Ο μόνος λόγος που υποτίθεται ότι γιορτάζεται είναι για να βγάζει η Λάκτα ταινιάκια και να πουλάνε τα μαγαζιά μπιρμπιλομαλακιούλες!
Και όλα αυτά δεν τα λέω επειδή δεν είχα, δεν έχω και φοβάμαι ότι μπορεί να μην έχω ποτέ κάποιο “Βαλεντίνο”, απλά είναι ότι γεγονός ότι δεν βρίσκω κάποιο νόημα σε αυτή την γιορτή.
“Ναι καλά τα λες αυτά γιατί θες να κράξεις επειδή εσύ έχεις λαμόφατσα και κανείς δεν σε θέλει! Γι αυτό σκάσε και άσε τον κόσμο να χαρεί!
Όχι νομίζω με παρεξήγησες! Ναι όντως κάποτε θα έκραζα επειδή δεν έχω με κάποιον να γιορτάσω, αλλά αυτό ίσως να συνέβαινε όταν ήμουν 14.
Ας το πάρουμε λογικά. Έχεις σχέση με τον φίλο/φίλη σου για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Αν είσαι πραγματικά ερωτευμένος και αγαπάς κάποιον, περιμένεις την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου για να το δείξεις; Και αυτό δεν το λέω τυχαία! Έχω ρωτήσει όσους φίλους και γνωστούς τυχαίνει να γνωρίζω και σχεδόν όλοι μου έχουν δώσει ακριβώς την ίδια απάντηση, «δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος να γιορτάσουμε». Να γιορτάσεις την επέτειο, ναι το δέχομαι! Αλλά την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου γιατί; Δηλαδή αν προσφέρεις λουλούδια στην φίλη σου στις 12 Φεβρουαρίου και όχι στις 14 δεν πιάνετε; Δεν είστε ερωτευμένοι τότε; Η γνώμη μου είναι ότι αν αγαπάς κάποιον πρέπει να το δείχνεις κάθε μέρα! Είναι σαν τα Χριστούγεννα. Περιμένουμε να είμαστε καλοί και να λέμε «έλα μωρέ ημέρες αγάπης είναι ας πάει στο καλό» μόνο και μόνο επειδή είναι Χριστούγεννα! Το χειρότερο ελάττωμα των ανθρώπων είναι ότι περιμένουν εξαιρετικές περιπτώσεις για να προσπαθούν να δείξουν τον καλύτερό τους εαυτό. Και αυτό είναι τόσο λυπηρό. Νομίζω ότι οφείλουμε να εκτιμάμε περισσότερο τα πράγματα και τους ανθρώπους γύρω μας και να μην θυμόμαστε ότι είμαστε καλοί μόνο στις γιορτές. Και αν ποτέ αυτό το συνειδητοποιήσει ο κόσμος, τότε ίσως η Λάκτα, τα μαγαζιά και η κάθε μπιρμπιλοεπιχείρηση πάνω στον πλανήτη θα έβγαζε πολλά περισσότερα όλο τον χρόνο απ το να περιμένει τα Χριστούγεννα και τον Άγιο Βαλεντίνο για να πουλήσουν παραπάνω.     
Και για να ξαναγυρίσω στο θέμα μου και να πω κάτι τελευταίο, η μόνη περίπτωση που θα μπορούσα να δεχτώ την ύπαρξη αυτής της μέρας είναι αν έκανες κάτι μικρό - γλυκούλι για κάποιον, που δεν σε ξέρει ή δεν σε έχει προσέξει και ποτέ πολύ. Αλλά και πάλι ως αφορμή και τίποτε άλλο. Και μόνο αν είσαι εξαιρετικά δειλός και ντροπαλός σαν και μένα. Και θα ήταν ακόμα καλύτερο αν η διαδικασία αυτή γινόταν μέσω ίντερνετ γιατί η χυλόπιτα από εκεί πονάει κάπως λιγότερο. Και βασικά γάμα το, μην στείλεις τίποτα, ρεζίλι θα γίνεις. 
 
-Marillia out!  
 
 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις