Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Τρύπα - by Γιώργος





Θα ήθελα να σας μιλήσω για κάτι που με κάνει να προβληματίζομαι πάρα πολύ τον τελευταίο καιρό. Το σκέφτομαι όλη μέρα κι όλη νύχτα.. οτι υπάρχει αυτή η τρύπα. Που μεγαλώνει.. Όλο και μεγαλώνει και οι εισβολείς πολλαπλασιάζονται. Μπαίνουν μέσα στη τρύπα. Και συνεχίζουν, εισέρχονται βαθιά μέσα μέχρι να φτάσουν κάτω κάτω. Κι όταν φτάσουν κάτω κάτω, ειναι πολύ επικίνδυνοι. Ειδικά για τα παιδιά.

Η τρύπα αυτή γεννάει  προβληματισμούς καθώς γίνεται πιο μεγάλη με τον καιρό λόγω της φύσης του ανθρώπου, που υποκύπτει σε όλους τους πειρασμούς της σύγχρονης ζωής χωρίς να μπορεί να αντισταθεί. Οι συνήθειες του και οι ουσίες που χρησιμοποιεί την ανοίγουν ακόμη περισσότερο.

Τα παιδιά και ειδικά οι έφηβοι πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένοι σ' αυτο το θέμα.

Όλοι έχουμε ευθύνη, γιατί ο καθένας μας την μεγαλώνει κι από λίγο. Άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο, ανάλογα με το πόσο συνετά ή αλόγιστα πράττει.

Λόγω αυτής της τρύπας, είμαστε όλοι εκτεθειμένοι όταν βγαίνουμε απ' τα σπίτια μας και οταν παμε στην παραλία, αφού
παρόλο που η τρύπα παραμένει μη όρατη, ξέρουμε ότι υπάρχει..
"Καταραμένη τρύπα. Γιατί να πρέπει να σκέφτομαι συνέχεια γι' αυτή;

Είναι αηδιαστικό αν σκεφτείς τι μπορεί να περνάει μέσα της."





           

ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ

Τις τελευταίες δεκαετίες πολύς λόγος γίνεται για την περιβόητη τρύπα τού όζοντος. Η τρύπα του όζοντος είναι το αποτέλεσμα της μόλυνσής του. Η μόλυνση αυτή προκαλεί, όχι την καταστροφή (αν και έτσι έχει καθιερωθεί να λέγεται), αλλά την ελαχιστοποίηση του όζοντος που, καθώς είναι ραγδαία, σύντομα θα προκαλέσει και την εξαφάνισή του.
   Όπως είναι γνωστό, στην Στρατόσφαιρα, το όζον συμβάλλει στην προστασία τής υγείας σε βαθμό πού θα ήταν αδύνατη η επιβίωση χωρίς αυτό. Έτσι λειτουργώντας σαν αόρατο φίλτρο απορροφά κάποιες απ' τις εξαιρετικά επικίνδυνες υπεριώδεις ακτίνες πού αν έφταναν στο έδαφος θα προκαλούσαν σοβαρές καταστροφές σε φυτά, ζώα και ανθρώπους. Συγκεκριμένα οι ακτίνες αυτές προκαλούν καρκίνο και γήρανση τού δέρματος, καταρράκτη των ματιών, εξασθένηση τού αμυντικού συστήματος τού ανθρώπινου οργανισμού κατά των παθογόνων μικροβίων και αύξηση των μεταδοτικών ασθενειών. Καταστρέφουν επίσης το φυτοπλαγκτόν και τις προνύμφες των ψαριών, άρα βλάπτονται τα ωκεάνεια οικοσυστήματα. Επομένως εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί η Οζονόσφαιρα ονομάζεται και ασπίδα όζοντος. Μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν τα άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα, μπλε μάτια και ξανθά μαλλιά και τα οποία παρά τις καλοκαιρινές πολύωρες ηλιοθεραπείες ευκολότερα καίγονται παρά μαυρίζουν.
Μερικές από τις ανθρώπινες δραστηριότητες παράγουν κάποιους ρύπους πού καταστρέφουν το όζον. Επειδή μάλιστα η καταστροφή είναι επιλεκτική και συμβαίνει κυρίως στην στρατόσφαιρα πάνω απ' την Ανταρκτική καί κυρίως κατά τούς μήνες Σεπτέμβριο καί Οκτώβριο, η μείωση τής περιεκτικότητας τού όζοντος εκεί δίνει την αίσθηση τρύπας τής Οζονόσφαιρας, διά μέσου τής οποίας οι ανεπιθύμητες και επιζήμιες υπεριώδεις ακτίνες  φτάνουν στον πλανήτη μας με όλες τις προαναφερθείσες συνέπειες.




ΡΥΠΟΙ
Οι κυριότεροι από τούς ρύπους είναι οξείδια τού αζώτου πού περιέχονται στα καυσαέρια αυτοκινήτων και αεροπλάνων και ενώσεις τού χλωρίου πού φέρουν το όνομα χλωροφθοράνθρακες (CFC), χρησιμοποιούνται δε ώς προωθητικά αερίων στά διάφορα σπρέι (αποσμητικά, εντομοκτόνα κ.λ.π.), στίς μονώσεις, στά ψυκτικά υγρά στά ψυγεία (Freon) καί τούς κλιματισμούς. Αυτές οι ενώσεις παραγόμενες μέ αντίστοιχες καθημερινές χρήσεις ή βιομηχανικές δραστηριότητες στήν επιφάνεια τού εδάφους, αρχίζουν νά ανεβαίνουν μέ ένα πολύ αργό ρυθμό καί μετά από 20 καί 30 χρόνια φτάνουν στήν στρατόσφαιρα όπου αρχίζουν τό οδυνηρό τους έργο. Έτσι εκεί ψηλά μέ τήν συνδρομή τής ηλιακής ακτινοβολίας ελευθερώνουν άτομα χλωρίου πού επιτίθενται κατά μορίων όζοντος αποσπώντας τους άτομα οξυγόνου καί διαλύοντάς τα. Τό κακό είναι ότι αυτές οι ενώσεις είναι εξαιρετικά σταθερές, επιζούν καθ' όλη τήν διάρκεια τού ταξιδιού τους, φτάνουν στήν Οζονόσφαιρα καί εκεί δρούν καταλυτικά. Δηλαδή ενώ αυτές καταστρέφουν τό όζον, οι ίδιες δέν καταστρέφονται καί η δράση τους αναπτύσσεται σέ εξαιρετικά μακροχρόνιους κύκλους.



Η ΤΡΥΠΑ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ
Αυτή η διαδικασία καταστροφής τού όζοντος είναι πολύ έντονη πάνω από τήν Ανταρκτική, όπως αναφέρθηκε. Κατά τήν διάρκεια τού πολικού χειμώνα σχηματίζονται πάνω απ' τήν Ανταρκτική τά καλούμενα πολικά στρατοσφαιρικά σύννεφα (PSCs, Polar Stratospheric Clouds) σέ απίστευτα χαμηλές θερμοκρασίες, μικρότερες απ' τούς 80 βαθμούς κάτω απ' τό μηδέν, λόγω τού ισχυρού ανέμου μέ τό όνομα ανταρκτική δίνη (polar vortex) πού απομονώνει τήν ήπειρο απ' τόν υπόλοιπο κόσμο αποτρέποντας τόν θερμό αέρα απ' τίς τροπικές περιοχές νέ εισέλθει στήν περιοχή. Τά νέφη αυτά, πού είναι πλήρη παγοκρυστάλλων, έχει διαπιστωθεί ότι παίζουν σπουδαίο ρόλο στήν καταστροφή τού όζοντος αφού επ' αυτών κάθονται τά προϊόντα αποικοδόμησης τών φθοροχλωρανθράκων πού μέ γρήγορες αντιδράσεις οδηγούν στόν σχηματισμό μορίων νιτρικού οξέος καί χλωρίου.

ΠΟΣΟΣΤΑ
- Κάθε μείωση τής περιεκτικότητας τού όζοντος κατά 10% ισοδυναμεί με αύξηση των περιπτώσεων καρκίνου τού δέρματος κατά 300.000 παγκοσμίως.
- Στον μέσο κάτοικο μιας αναπτυγμένης χώρας στον πλανήτη μας αναλογεί κάθε χρόνο η καταστροφή τεσσάρων τόνων του προστατευτικού στρώματος.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
- Γιά πρώτη φορά η καταστροφή  τού όζοντος παρατηρήθηκε τό 1975 καί στά χρόνια πού ακολούθησαν άρχισε η δραματική του μείωση.
- Τόν Οκτώβριο τού 1994 είχε μείνει η μισή ποσότητα όζοντος καί η τρύπα υπερκάλυψε τήν Ανταρκτική
- Τρύπα 26 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, όσο 200 Ελλάδες ή 2,5 Ευρώπες, έχει αυτή τη στιγμή το προστατευτικό στρώμα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική
- Στήν χώρα μας η αύξηση τών επιβλαβών υπεριωδών ακτίνων κατά τά τελευταία 20 χρόνια έφτασε τό 18%.
-
Η Μεσόγειος, μαζί με την Καλιφόρνια, τη νότια Αυστραλία και τη Χιλή, λόγω της μεγάλης ηλιοφάνειας είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στη συνεχιζόμενη μείωση του όζοντος
- Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν αναλάβει την υποχρέωση να μειώσουν την παραγωγή και κατανάλωση χλωροφθορανθράκων κατά 50% μέχρι το 2005 και κατά 85% μέχρι το 2007. Οι πιο πολλές αναπτυσσόμενες χώρες βρίσκονται στο σωστό δρόμο, αν και κάποιες ακόμη καθυστερούν. Δύσκολες περιπτώσεις είναι η Κίνα και η Ινδία, καθώς το πρόβλημα δεν αφορά λίγες μόνο μεγάλες εταιρείες, αλλά και χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, όπως τους κατασκευαστές και επισκευαστές ψυγείων, τους προμηθευτές κλιματιστικών μηχανημάτων κ.λ.π., καθώς και τους χρήστες όλων αυτών των προϊόντων.
- Ενώ οι μεγαλύτερες ποσότητες φθοροχλωρανθράκων παράγονται στίς ανεπτυγμένες χώρες τού Β. Ημισφαιρίου, εν τούτοις πλήττονται περισσότερο απ' τήν μείωση τού όζοντος περιοχές τού Ν. Ημισφαιρίου
- Μέ τήν απειλούμενη κλιματική αλλαγή ενδεχομένως να αλλάξουν τά πράγματα πρός τό χειρότερο καί γιά όλο τόν πλανήτη. 

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις