Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

THE A NIGHT (NightersBlogBanner)




Τότε,τώρα και μετά...


Καλησπέρα φίλοι μου.Ελπίζω να είστε όλοι καλά.
Σήμερα είχα κάτι γραφειοκρατικές δουλείες και έπρεπε να φύγω στις 7 το πρωί.Μόνο που δυστυχώς γύρω στις 4.30 το χάραμα ξύπνησα για νερό και αυτό ήταν...δεν ξανακοιμήθηκα....

Χαράματα.Όλη η πλάση ησυχάζει κι εσύ έχεις μια άνευ λόγου υπερένταση και γνωρίζοντας πως σε 2,5 ώρες πρέπει να φύγεις,ξεχνάς τον ύπνο.Και τi κάνεις μέσα στη βουβαμάρα της νύχτας;


Ναι ναι....Σκέπτεσαι!
Και σκέπτεσαι και σκέπτεσαι και σκέπτεσαι....

Όταν δε σε απασχολεί κάτι συγκεκριμένο, η πορεία των,χαοτικών κατά τα άλλα,σκέψεών σου είναι συγκεκριμένη...

Ξεκινάς από το παραλθόν.
Αρχικά με νοσταλγία...Σκέπτεσαι όμορφες στιγμές από παλιά.Αστείες περιπέτειες ,χαζές κόντρες,όμορφες παρέες με φίλους,ή κάτι παραπάνω από φίλους,ή κάτι λιγότερο από φίλους κλπ.


Κώδικες επικοινωνίας,ανάλογα με το πρόσωπο που βρίσκεται απέναντί σου και βέβαια ο ‘’ρόλος’’ που αναλάμβανες σε κάθε παρέα,ανάλογα με τις περιστάσεις και εκεί συνειδητοποιείς πόσο πολυδιάστατοι και ευέλικτοι μπορούμε να γίνουμε οι άνθρωποι ανάλογα με τις συνθήκες...
Τέλος πάντων θυμάσαι σε πρώτη φάση τα ωραία του παρελθόντος.

Καθώς όμως οι σκέψεις είναι διαδοχικές,μοιραία περνάς και σε πράγματα που δε θα ήθελες να θυμάσαι,που σου δημιουργούν είτε αμηχανία,είτε ενοχές.


Πολλές φορές σκεπτόμαστε πράγματά που κάναμε και αποφάσεις που πήραμε,ή που ΔΕΝ πήραμε,και αναλογιζόμαστε εάν πράξαμε σωστά.


Για παράδειγμα,όλοι σκεπτόμαστε συχνά πώς θα ήταν τα πράγματα,αν είχαμε τολμήσει να προσπαθήσουμε περισσότερο για κάποια πράγματα όπου φοβηθήκαμε να πάρουμε αποφάσεις και να εκφράσουμε,ανοιχτά και όχι πλαγίως,συναισθήματα σε ανθρώπους που θέλαμε,πολύ, αλλά αμφιβάλλαμε για την επιτυχία του πειράματος και προς αποφυγή ενός χάους κάτσαμε στα αυγά μας...

Ύστερα,και κατ επέκτασιν μετά το παρελθόν,περνάμε στο παρόν.


Ως γνωστόν,σε μεγάλο βαθμό,το παρόν μας είναι απόρροια των αποφάσεων,των επιλογών μας,αλλά και των τυχαίων γεγονότων του παρελθόντος.


Αναλογιζόμαστε λοιπόν μοιραία,στο σημείο που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή,τι έχουμε και τι δεν έχουμε.


Ζυγίζουμε λοιπόν τα πράγματα και,επειδή ο άνθρωπος είναι ον που από τη φύση του δεν εφησυχάζει, η ζυγαριά γέρνει συνήθως προς τις ελλείψεις της ζωής μας και στην εκ νέου αναρώτηση του ‘’τι θα γινότανε αν...’’.

Αλυσιδωτά λοιπόν περνάμε και στο μέλλον,κάτι σαν τα φαντάσματα του Σκρούτζ αυτές οι νύχτες.


Οι αισιόδοξοι άνθρωποι σκέπτονται σε πρώτη φάση το μέλλον με ελπίδα και αισιοδοξία.

Μα όταν σκέπτεσαι ότι και πριν 1-2 χρόνια αναλογιζόσουν αισιόδοξα το μέλλον,που τώρα έγινε παρόν, τότε έρχεται ο φόβος.
Ο φόβος για το μέλλον,που φυσικά θα είναι ακόλουθο του παρόντος μας. 

Και με τούτα και με ‘κείνα ξημέρωσε και πήγα στη δουλειά μου...

Αλλά ποιο είναι τελικά το δίδαγμα και το ‘’φάρμακο’’ ενδεχομένως των ενοχών και της ανασφάλειας;


Ένα και μοναδικό...
''Σκέψου λιγότερο και πράξε περισσότερο! ''.


Και ένα τσιτάτο για καληνύχτα...


''Είναι αξιοσημείωτο και εντυπωσιακό να βλέπει κανείς πως ο άνθρωπος, εκτός από τη χειροπιαστή ζωή του, ζει πάντα μια δεύτερη, αφηρημένη ζωή, όπου, στη σφαίρα του ήρεμου συλλογισμού, ό,τι προηγουμένως τον κατείχε ολοκληρωτικά και τον διακινούσε με ένταση μεγάλη, του φαίνεται ψυχρό, άχρωμο και μακρινό: τώρα είναι απλός θεατής και παρατηρητής.''
Αρθούρος Σοπενχάουερ.






Αυτά για απόψε...Θα τα ξαναπούμε την επόμενη Τετάρτη... 
Εύχομαι να είστε όλοι καλά...

Καληνύχτα παίδες!

by David

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε... at 10 Απριλίου 2013 - 10:10 μ.μ.

david poli wraio to report soy!!

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις