Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Passion Time



Ο τελευταιος που περιμενα να βρω στην πιο απομονωμενη παραλια της Αττικης ηταν ο πρωην μου, μαζι με την κοπελα του...

Ειχε περασει ενας χρονος απο τοτε που ειχα χωρισει με τον Σταματη και επιτελους ειχα καταφερει να μην τον σκεφτομαι και να μην ψαχνω απελπισμενα τον αντικαταστατη του. Ηταν αρχες Ιουλιου, οι διακοπες μου φαινοντουσαν αιωνες μπροστα, κι ετσι εκεινο το Σαββατο αποφασισα να παρω την κολλητη μου, τη Ρανια, για μια βουτια στις αττικες θαλασσες.

Φουλαρα το αυτοκινητο με βενζινη και το πορτμπαγκαζ με ψαθες, ομπρελες, σαντουιτς και παγωμενα νερα, καθως σκοπευαμε να παμε σε μια απομονωμενη μακρινη παραλια, απο αυτες που λιγοι τις ξερουν. Τουλαχιστον ετσι υποσχοταν ο συντακτης του αρθρου που ειχα διαβασει για τις "παραλιες-διαμαντια" της Αττικης. Μολις κατεβηκαμε ενα δυσβατο μονοπατι μαζι με την Ρανια, αρχισαμε να χοροπηδαμε σαν δεκαχρονα απο τον ενθουσιασμο μπροστα στα κρυσταλλινα νερα.

Σε λιγα λεπτα ειχαμε στησει το αυτοσχεδιο προσωρινο σπιτικο μας κατω απο εναν προνομιουχο ισκιο κι εγω αρχισα να παρατηρω το τοπιο: γαλαζια νερα, αμμος με ψιλα πετραδακια, βυθος καταλληλος για εξερευνηση με μασκα και αναπνευστηρα και αλλες δυο παρεες αρκετα πιο περα. 
Η μια απο αυτες ηταν ενα αγορι κι ενα κοριτσι, που καθοταν χωρις να μιλανε εκει οπου εσκαγε το κυμα. Αν και το προφιλ του τυπου μου φανηκε περιεργα οικειο -εμοιαζε με τον Σταματη-, δεν εδωσα περισσοτερη σημασια..

Βουτηξαμε με την Ρανια και κολυμπησαμε μεχρι που κουραστηκαμε. 
Βγαινοντας, οι υποψιες μου επιβεβαιωθηκαν. Βλεποντας τον τυπο ορθιο και ετοιμο να μπει στο νερο συνειδητοποιησα οτι οχι απλως εμοιαζε στον Σταματη, ηταν ο Σταματης.
Απο την μια, μου φανοταν σχεδον εξωγηινο το γεγονος οτι ειχαμε βρεθει τυχαια στην ιδια ξεχασμενη παραλια, απο την αλλη δεν μπορουσα να μην παρατηρησω το σωμα του, που ηταν πιο γραμμωμενο απο ποτε, το πρωσοπο του, που ηταν το ιδιο υπεροχο και γοητευτικο, και φυσικα την αιθερια υπαρξη που τον συνοδευε..

Μου κοπηκαν τα ποδια. Ευτυχως που ηταν ρηχα και πατωνα. 
Δεν ηξερα αν με ειχε δει, ωσπου κατι ειπε στην αιθερια υπαρξη και κολυμπησε προς το μεος μου. "Γεια" μου ειπε λες και ηταν το πιο φυσικο πραγμα που συναντιομασταν στην πιο απομερη παραλια. Μιλησαμε σαν να γνωριζομασταν για πρωτη φορα, σχεδον φλερταταμε σαν δυο αγνωστοι κι οσο τα σωαματα μας ερχοντουσαν σε επαφη μεσα στο νερο, εστω και τυχαια, τοσο πιο πολυ ηθελα να τον νιωσω μεσα μου για ακομα μια φορα. Οταν κατα λαθος το ποδι μου ακουμπησε το πεος του πανω απο το μαγιο, καταλαβα οτι ισως κι εκεινος να ηθελε το ιδιο. Κρατηθηκα για να μην τυλιχτω γυρω απο τη μεση του και αρχισω να τον φιλαω αχορταγα μπροστα στην αλλη κοπελα. Χαμογελασαμε πονηρα κι αμηχανα και τοτε ακουσα την αιθερια υπαρξη να τον φωναζει. "Ερχομαι, μωρο μου" της ειπε και κολυμπησαμε προς την ακτη. Την ακουσα να του ζηταει τα κλειδια του αυτοκινητου, για να παει στο πιο κοντινο περιπτερο να παρει νερο.
Εννοειται πως δεν προσφερθηκα να της δωσω ενα απο τα δικα μας.

Οταν εκεινη εφυγε, ο Σταματης ηρθε προς το μερος μας. "Θελεις να παμε μια βολτα;" με ρωτησε. 
Αφου κοιταξα συνωμοτικα τη Ρανια, που ειχε ξαπλωσει και διαβαζε, του ειπα "ναι". 
"Αν κολυμπησουμε 20 μετρα πισω απο το βραχο, θα βρουμε μια πιο μικρη, διπλανη παραλια, ιδανικη για να καθισουμε για λιγο" μου προτεινε. Πως μπορουσα να αρνηθω οταν το μονο που ηθελα ηταν να νιωσω να με αγγιζει ξανα και εκει ηταν το καταλληλο μερος για να το πετυχω!
Στη μικρη παραλια ημασταν μονοι μας. Κατσαμε στην αμμο και πριν πουμε οτιδηποτε φιληθηκαμε. Στο κατω μερος του μαγιο ενιωθα ηδη μια ζεστη υγρασια. Οδηγησα το χερι του προς τα εκει και το δικο μου προς το πεος του. Ηταν πολυ σκληρο για να το αφησω ανεκμεταλλευτο. Σταθηκα ορθια κι αυτος, παραμεριζοντας το πανω μερος του μαγιο, αρχισε να γλειφει με την ακρη της γλωσσας του τις ερεθισμενες μου ρωγες. Χαμηλωσε και συνεχισε να με γλειφει στην κοιλια, γυρω απο τον αφαλο, κατευθυνομενος ολο και πιο νοτια. 
Οταν εφτασε αναμεσα στα ποδια μου, μου κατεβασε το μαγιο με αργες κινησεις. Μικρες πετρουλες απο αμμο που ειχε κολλησει γλιστρησαν εξω. Εκεινη τη στιγμη συνειδητοποιησα τι πραγματικα καναμε. Σκεφτηκα οτι η κοπελα του θα γυρνουσε απο στιγμη σε στιγμη, αλλα με αυτα που ακολουθησαν ηταν αδυνατο να προβαλω αντισταση. 
"Πρεπει να σε καθαρισω" μου ειπε και αρχισε με τα δαχτυλα του να χαιδευει τον ηδη υγρο κολπο μου, τα χα για να διωξει και το τελευταιο χαλικακι. Εκλεισα τα ματια και παραδοθηκα στην πιο ακραια φαντασιωση που ειχα ποτε.
Οταν τελειωσε με τον υποτιθεμενο καθαρισμο, μου ανοιξε ελαφρως τα ποδια και εβαλε με δυναμη τη γλωσσα του μεσα μου. Γουρλωσα τα ματια απο την εκπληξη και του τραβηξα δυνατα τα μαλλια. Συνεχισε να με γλειφει, χαιδευοντας παραλληλα με τα χερια του το στηθος μου. Ενιωθα τα υγρα μου να τρεχουν κατα μηκος των ποδιων μου γαργαλωντας με και δεν πιστευα αυτο που γινοταν. Το μονο που ηξερα ηταν οτι επρεπε να του ανταποδωσω την αισθηση που μου ειχε προκαλεσει, με το ιδιο τροπο.
Τον σηκωσα και αυτη τη φορα γονατισα εγω μπροστα του. 
Η στυση του με εκανε να ερεθιστω ακομα πιο πολυ, τον εγλειψα εκει στροβιλιζοντας απαλα τη γλωσσα μου, για να καλυπτω ολη την επιφανεια. "Σταματα" μου ειπε και με σηκωσε ορθια. Κρατηθηκα απο μια ριζα δεντρου που εξειχε απο το βραχο πισω μου και τυλιξα τα ποδια μου γυρω του. Με κρατησε απο τη μεση και οδηγησε το πεος του μεσα μου με ολη του τη δυναμη. Καθως εβλεπα τα μπρατσα του, που καποτε θεωρουσα τοσο δεδομενα, να φουσκωνουν, ερεθιζομουν ακομα περισσοτερο. Κατω απο το δυνατο ηλιο, αυτη η σταση τελικα αποδειχτηκε κουραστικη κι επιμονη, κι αποφασισαμε να τελειωσουμε με εναν πιο κλασικο τροπο. Ακουμπησα τα χερια μου στο βραχο, εσκυψα οσο περισσοτερο μπορουσα ωστε να εχει πληρη θεα των οπισθιων μου και τον αφησα να μπει μεσα μου. Καθως ο πονος εναλλασσοταν με την ευχαριστηση, σε λιγα λεπτα δαγκωνα το χερι μου προκειμενου να μην ουρλιαξω απο ηδονη. Εκεινος τελειωσε μετα απο λιγο, λεγοντας μου ποσο θεικο ειναι το σεξ μαζι μου.

Ξεφυσωντας καθισαμε σε ενα πιο σκιερο μερος και ξεσπασαμε στα γελια. Συμφωνησαμε οτι ηταν το πιο τρελο πραγμα που ειχαμε κανει. Συμφωνησαμε επισης να συναντηθουμε για εναν καφε, για να τα πουμε σαν φιλοι..
Ντυθηκαμε και κολυμπησαμε στη διπλα ακτη, οπου η αιθερια υπαρξη ηδη τον περιμενε εμφανως ιδρωμενη και τσαντισμενη. 
Για να μην τον φερω σε αμηχανια, απομακρυνθηκα και τον αφησα να βγει μονος τουαπο την θαλασσα.
Δεν ξερω τι δικαιολογια της ειπε, αλλα ξερω οτι μετα απο μια βδομαδα, που βρεθηκαμε τελικα για καφε, μου ζητησε να ειμαστε ξανα μαζι...

Καλο βραδυ αγαπες μου!
Σιγουρα θα εχετε ζησει κι εσυ κατι τετοιο, σιγουρα!
Φιλια πολλα ;)


by..PanaGiota

4 σχόλια:

katerina είπε... at 8 Απριλίου 2013 - 12:50 π.μ.

teleia istoria!!!!!!!!!!!!!!

Ανώνυμος είπε... at 8 Απριλίου 2013 - 1:07 π.μ.

kai gamo tis istories..
ektos apo ta savvatiatiko pleon m aresei k ayto!!!!

Ανώνυμος είπε... at 8 Απριλίου 2013 - 1:33 π.μ.

ενταξει, απλα υπεροχη, συνεχισε ετσι...

Giota Pz είπε... at 8 Απριλίου 2013 - 7:37 π.μ.

Καλημερα σας! Σας ευχαριστω παρα πολυ για τα καλα σας λογια! Καλη βδομαδα! :) :)

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις