Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

Μία Παρουσία - by Γιώργος



Ξέρετε, το αγαπημένο μου είναι να παρουσιάζω με παρομοιώσεις και μεταφορές πράγματα που έχουν συμβεί στη προσωπική μου ζωή και με έχουν βάλει σε σκέψεις. Αυτό προσπαθώ να κάνω έδω:

Υπήρχε παντοτε ένα μικρο παιδι που μου τραβουσε την προσοχή.
Μου εκανε εντύπωση πώς με εκανε να νιωθω αυτό το μικρο παιδί.
Ηταν πέρα από την λογική.
Και το γνώρισα. Είναι μικρο και ευθραυστο. Αυτό σημαινει ότι αν μεγαλωσει, ή θα με πληγώσει ή θα με συγκινήσει, αλλά δεν θα είναι πια εύθραυστο.
Και είναι παραξενο, τοσο παραξενο και τοσο μυστικο, τοσο εξωπραγματικο, όσο πιο πολύ το γνωρίζω τόσο πιο πολύ μπαίνω σε έναν άλλον κόσμο.
Το είδα στο μετρό, στη γυρισμένη πλάτη μιας γνωστής φιγούρας. Μα δεν ήταν αύτη η φιγούρα που νόμιζα, ωστόσο το παιδάκι ήταν εκεί. Και δεν έφυγε με τη πρώτη. Επίσης όταν πήγαινα στο λεωφορείο το σκεφτόμουν.
Και αντέχει στο χρόνο.
Έτσι, πιστεύω πως δεν είναι αποκλειστικά δική μου δημιουργία.
Ωστόσο είμαι εγωιστής, θα έπρεπε να μη το σκέφτομαι καν αυτό και να είμαι ευγνώμων μόνο και μόνο επειδή υπάρχει. Τι σημασία έχει ποια όμορφη ψυχή το δημιούργησε και για ποιο λόγο;
Σημασία έχει ότι υπάρχει μια τέτοια όμορφη ψυχή.
Κι ας είναι καλά, όπου κι αν είναι.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις