Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

Τι να διαλέξω; - by Γιώργος


 






















Ήρθε. Κάθησε. Έβγαλε ένα χαρτί κι άρχισε να διαβάζει με τυπική και καθαρή φωνή:
"Έρχονται οι σκοτεινές μέρες. Τέλειωσε η ειρήνη. Ελπίζουμε ότι την εκμεταλλευτήκατε άξια. Αντίο μέχρι να ξαναειδωθούμε."
Σηκώθηκε κι έφυγε. Άφησε το χαρτί. Έλεγε:

'Ερχονται οι σκοτεινές μέρες.
Έρχεται η παγωνιά.
Έρχεται ο πυρετός.
Έρχεται το μέλλον.
Έρχονται οι αποφάσεις.

Για 'μένα είχαν λίγο πολύ έρθει από την στιγμή που πληροφορήθηκα για την επίσκεψη. Ήμουν προετοιμασμένος. Το πρωί, οταν πήρα τα νέα, όλος ο κόσμος που είχα χτίσει ως τώρα καταστράφηκε. Τον είχα χτίσει μόνος μου και δεν άντεξε..

Ήταν η ώρα να πάρω μια απόφαση. Να ξαναχτίσω τον κόσμο (με δυνατότερα θεμέλια και λιγότερο μυστικά τώρα) ή να τον αφήσω κατεστραμμένο και να ακούσω τους "από πάνω"?
Έπρεπε να πάρω μια απόφαση γρήγορα γιατί τα μαθήματα άρχιζαν και δεν έπρεπε να χάσω την αρχή.

Μόλις έφυγε, έκλεισα γρήγορα τα παράθυρα και τις πόρτες, πέταξα το σορτς και το κοντομάνικο και έβαλα παντελόνι και μακριά μπλούζα και άρχισα να περπατάω πάνω κάτω στο σπίτι σκεφτόμενος. Λες και είχα κάτι να σκεφτώ. Τα είχα σκεφτεί τόσες φορές πριν..

Σταμάτησα τον εαυτό μου και είπα να χαλαρώσω λίγο. Από συνήθεια, μπήκα στο κόσμο μου. Όταν τον είδα διαλυμένο, δάκρυα έτρεξαν στο πρόσωπο μου. Καυτά δάκρυα.. "Ωχ" σκέφτηκα. "Πυρετός."

Πήγα κάτω τρέμοντας να πάρω ξύλα. Άναψα το τζάκι. Ο χώρος ζεστάθηκε. Βλέπετε, μέχρι χθες η φωτιά ήταν ένα μέρος του κόσμου μου, σήμερα είναι μια υπηρεσία προς χρήση. Μέχρι χθες ο πυρετός ήταν έκσταση, σήμερα είναι κακουχία. Μέχρι χθες δεν έψαχνα στις τσέπες μου.. true story.

Τα ρολόγια είχαν ξαναρχίσει να δουλεύουν. Ήταν 2 πμ. Άρα αυτός είχε φύγει πριν 2 ώρες.
Κι εγώ καθόμουν ακόμη εκεί.
Έχω δύο επιλογές.
Τι να διαλέξω;

...

-------------
by
Γιώργος







0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις