Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Ο Δημήτρης - By Γιώργος




Ναι, είναι ένα παιδί από αυτά που τα βλέπεις και τα χαίρεσαι. Όμορφος, κοινωνικός (όσο του επιτρέπει το στυλ του), πάντα μέσα στα πράματα, καλός μαθητής, χαμογελαστός.. με αυτήν την ερεθιστική αθώα πονηράδα.. και με μια δόση ντροπαλότητας.. Κορίτσια γύρω του, φαίνεται πως κάτι ζητάνε, δεν μπορούν να το κρύψουν. Τον φροντίζουν, προσπαθούν να του τραβήξουν την προσοχή, είναι το επίκεντρο της βραδιάς.. Ποια θα τον κερδίσει σήμερα στο παιχνίδι διεκδίκησης, με τους κανόνες που μόνο οι ίδιες ξέρουν.. αφήνοντας τις υπόλοιπες στη δυστυχία;(μέχρι να ξανααρχίσει ο αγώνας)...

Τι σιωπηλός πόνος ζωγραφίστηκε στο πρόσωπο της όταν πήγαν έξω, εκείνος και η άλλη, να του δείξει -λέει- κάτι..και τους παρακολουθούσε να περπατάνε σιγά(λες και το έκαναν επίτηδες) μέχρι να κλείσει η πόρτα πίσω τους..κι έπειτα γύριζε συνέχεια και έριχνε βλέμματα προς τα 'κει.. πόσο υπέφερε όταν η πόρτα άνοιγε και έβλεπε να μπαίνει ένας άγνωστος....κι άλλος άγνωστος..κι εκείνος από το σχολείο..και η αλλη, μα καλα πώς είναι ντυμένη έτσι .... όμως πόσο αδιάφοροι της ήταν όλοι τους!

Κι όταν επιτέλους ήρθαν πάλι μέσα, προσπαθούσε να παριστάνει την αδιάφορη.. ανεπιτυχώς.. Νόμισε πως την κοίταξαν και σιγογέλασαν.. Κάθησαν πάλι κάτω, και άρχισε να τον κοιτάζει με μάτια βουρκωμένα μα αυτός συνέχισε τη συζήτηση που είχε αφήσει στη μέση για εκείνη την αστεία του εμπειρία με μια παράξενη καθηγήτρια. Την είδε άραγε; Ήταν σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα.. σαν ούτε αυτό που του "έδειξε η άλλη έξω" να έχει άλλαξει κάτι στη διάθεση του..

Έρχονται κι οι μεγάλοι και του χτυπάνε συνέχεια την πλάτη. Μερικοί του κλείνουν και το μάτι. Αυτός είναι το ίδιο προσεκτικός και λεπτός στους τρόπους.. δεν αφήνει τον εαυτό του να παρασυρθεί.

3η λυκείου λοιπόν, πέρασε κι η τριήμερη.. και γι' αυτήν μιλούσαν κάμποση ώρα.. τώρα θα πάει σύντομα πανεπιστήμιο. Δεν μου το έχει πει κανεις, αλλα ξερω οτι διαβαζει. Ναι, διαβάζει σιγουρα. Θα μπει σε μια καλη σχολη, φανταζομαι θετικης κατευθυνσης. Θα την περασει πανω κατω στα χρονια της, θα παρει πτυχιο, θα βρει δουλεια σχετικα ευκολα.. εχει αρκετα προσοντα.. ειναι και συμπαθητικος.. καπου θα τον χωσουν αν χρειαστει.. θα κανει τα στραβα ματια οταν πρεπει.. θα παντρευτει καποια γλυκουλα και αρκετά εξυπνη, που θα τον θαυμαζει και θα τον νοιαζεται.. και τα χρονια θα κυλούν χωρις πολλες εκπληξεις .. ισως θα ειναι καπως δυσκολα οταν πεθανει καποιος απο τους κοντινους του.. ή όταν κάνει το πρώτο του παιδί.. στο δεύτερο θα σταματήσουν.. θα τα αναθρέψει με προσοχη οπως ανατραφηκε κι αυτος και αυτα θα θελουν να του μοιασουν.. οταν ειναι μικρα θα τους λεει η μητερα τους γκαφες που εκανε ο μπαμπας τους νέος και θα γελανε ολοι μαζι κι η γυναικα του τότε θα τον κοιταζει με ματια γεματα αγαπη και αφοσιωση κι αυτος θα την κοιταζει με εκείνο το χαμογελο, που λανθασμενα αυτη θα το παιρνει σαν σημάδι αντίστοιχων συναισθηματων.

Και τα παιδια του καποτε θα περασουν κι αυτα απο την 3η λυκειου και θα μαζευονται(αν δεν εχουν αλλαξει πολυ τα πραματα στις κοινωνιες) σε παρομοιες νυχτερινες εκδηλωσεις με παρομοιας φυσης παιδια και για να μη πολυλογω, καποτε θα αφησει ησυχα και ειρηνικα τον κοσμο, μεγάλος βέβαια σε ηλικία(ούτε επινε, ουτε καπνιζε) με την γυναικα του(αν ζει), τα παιδια και καποιον πολυ καλο φιλο που γνωριζει εδώ και χρόνια στη δουλεια να του κρατάνε το χέρι. Τα παιδια θα ειναι τωρα σε ιδιωτικες επιχειρησεις. Θα γίνει η κηδεία, θα μαζευτουν πολλοι βεβαια, γνωστοι ακόμη απο το δημοτικο ισως, γυμνασιο, λυκειο, πανεπιστημιο, πολιτικες παραταξεις, στρατό, δουλειά,.. ναι ακόμη και τα κοριτσακια που τωρα μιλαει μαζι τους θα ειναι ηλικιωμενες κυριες και θα θυμουνται με πίκρα και χαρα και αδυναμα γελια που μαλωναν γι' αυτον μικρες στο σχολειο και οταν πανε πισω στα κρύα σπιτια τους, θα ξεσπασουν σε σιγανούς λυγμούς και θα σκουπίζουν τα δάκρυα οταν πλησιάζει κάποιος...

Ωχ, ολα αυτα περασαν απο το μυαλο μου μεσα σε μια στιγμη. Αληθεια, πως γίνεται να ξερω κιολας τη ζωη του; Αλλα ας παω πισω στη τρυπα μου. Νομιζω πως ακουσα μια απόκοσμη στριγγλιά..


- ----
by Γιώργος

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε... at 22 Ιανουαρίου 2013 - 5:41 μ.μ.

An kai den to katalava poli ,moy arese poli to keimenaki

marios είπε... at 25 Ιανουαρίου 2013 - 12:28 π.μ.

Ωραιο κειμενο..μπραβο σου

Ιωάννα (Ayten Aydan) είπε... at 25 Ιανουαρίου 2013 - 6:10 μ.μ.

Όμορφο κείμενο με πολλές ευαισθησίες!
Μπράβο!!!

Γιώργος είπε... at 25 Ιανουαρίου 2013 - 10:54 μ.μ.

thx!!!!

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις