Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

THE A NIGHT (NightersBlogBanner)




Polvere e cocci...

Καλησπέρα φίλοι μου.
Τι είναι όμως αυτές οι φωτογραφίες...Αρκεί μόνο μία από ''τα παλιά'',από άλλη εποχή της ζωής σου,που στο πέρασμα του χρόνου την έχεις εξιδανικεύσει,για να σε πλημμυρίσει γλυκόπικρα συναισθήματα...

Το έχω ξαναπάθει και το έχω ξαναγράψει και εδώ αλλά είναι γεγονός!


Σε πολλές περιπτώσεις,και ιδιαίτερα κάτι χαλαρά βράδια, ο νους σου ταξιδεύει στα παλιά...Τα χρόνια της αθωότητας(κλισέ αυτό) και αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν σε κάτι τέτοιες στιγμές όλοι να έχουμε την αίσθηση ότι τα καλύτερά μας χρόνια παρήλθαν ανεπιστρεπτί?!

Ακόμα κι εγώ που είμαι αισιόδοξος γενικά το σκέφτομαι πολλές φορές...

Όσοι είναι περίπου στην ηλικία μου (19) αλλά και μεγαλύτεροι θα θυμούνται σίγουρα όλες αυτές τις ωραίες συνήθειες.Που το καλοκαίρι παίζαμε στη γειτονιά τα μήλα,ένα δύο τρία στοπ,ψείρες και το χειμώνα στο σπίτι παίζαμε ''γραφείο'' ή φτιάχναμε φανταστικά θεατρικά και όποιος έχανε στην κλήρωση (το παπούτσι σου βρωμάει,άκατα μάκατα κλπ) έκανε τον κακό. Ακόμα και οι στιγμές αποβλάκωσης όταν γυρνώντας απ το σχολείο βλέπαμε μεξικάνικα με τη γιαγιά!

Τότε που το μέσο σπίτι δεν είχε internet και τα παιδιά του δημοτικού δεν είχαν facebook!!!

Ήταν ωραία αλλά και η κάθε εποχή της ζωής μας έχει τη δική της ομορφιά και,όπως ήρθαν όμορφα και ιδιαίτερα χρόνια τότε, έτσι θα έρθουν και τώρα ή μετά και με τη σειρά τους θα μπουν κι αυτά στο κουτί με τις φωτογραφίες και πάει λέγοντας...!

Γι αυτό δεν χρειάζεται να νιώθουμε θλίψη,αλλά ευχάριστα συναισθήματα καθώς αναπολούμε και να έχουμε το βλέμμα πάντα μπροστά, χωρίς φυσικά να ξεχνάμε...

Από την άλλη είναι και οι κακές αναμνήσεις αυτές που μας έχουν πονέσει και δε θέλουμε να θυμόμαστε αλλά ακόμα κι αυτές δεν πρέπει να τις ξεχνάμε,αλλά αντιθέτως να αγωνιζόμαστε για να τις έχουμε πάντα στο μυαλό μας,όχι ως ''τραύματα'' αλλά ως λάθη του παρελθόντος που μας χάρισαν εμπειρία και ωριμότητα και που δεν θα τα επαναλάβουμε στο μέλλον

Τέλος να θυμάστε κάτι πολύ σημαντικό...

Το χειρότερο δεν είναι να θυμάσαι στιγμές που σε πονάνε,αλλά το να μην έχεις καμία στιγμή να θυμηθείς...


Και ένα τσιτάτο για καληνύχτα...








«Σε λίγο το καθετί ξαναγεννιέται.»
Τσάρλς Ντίκενς









Αυτά για απόψε...


Πριν κλείσω,θέλω να πω ότι,επειδή ο ιδιοκτήτης του blog με ενημέρωσε ότι κάποιοι αναγνώστες ρωτήσατε στο facebook του blog αν μπορούμε να γράψουμε για κάτι που σας απασχολεί,δεν έχετε πάρα να το αφήσετε σε σχόλιο και τις επόμενες εβδομάδες θα γράψω γι αυτό σίγουρα!

Εμείς τα ξαναλέμε την επόμενη Τετάρτη...

Καληνύχτα παίδες!!!

by David

4 σχόλια:

Giorgos Klg είπε... at 8 Νοεμβρίου 2012 - 9:30 μ.μ.

poli sostos..!! poli oraio arthro...
eimai apo autous pou tous aresoun oi fotografies... k idika na vlepo tis palies... mou ksana "zontaneui" tis anamnisi... k mou aresi.. :) :)

David είπε... at 8 Νοεμβρίου 2012 - 10:57 μ.μ.

Να 'σαι καλά!
Ναι συφωνούμε απόλυτα!

Ανώνυμος είπε... at 9 Νοεμβρίου 2012 - 5:29 μ.μ.

poli kalo...*rania

Ανώνυμος είπε... at 24 Νοεμβρίου 2012 - 9:57 μ.μ.

ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ.....
ΑΧΟΥ ΤΙ ΓΛΥΚΟ ''βλέπαμε μεξικάνικα με τη γιαγιά!''

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις