Passion Time


Η φαντασιωση του Τακη με την κοπελα του γυμναστη, εγινε πραγματικοτητα...

Πάντα μου άρεσαν οι γυμνασμένες και καλλίγραμμες γυναίκες. Η συγκεκριμένη όμως -θα τη λέω Στέλλα, αν και ακόμα δεν ξέρω το όνομά της- ήταν πολύ ανώτερη από τις υπόλοιπες.
Ήταν μία απ' αυτές τις γυναίκες που τις θαυμάζεις από μακριά. 
Το πρόγραμμα που ακολουθούσε έκανε το δικό μου να μοιάζει νηπιακό - κάτι φυσιολογικό, αφού ο φίλος της ήταν ένας απ' τους γυμναστές που δούλευαν εκεί. 
Εγώ τον αποκαλούσα Άκη.

Η Στέλλα πήγαινε στο γυμναστήριο κάθε απόγευμα, πάντα όταν ήταν εκεί και ο Άκης. Ακόμα πηγαίνει. Είναι ένα υπερπολυτελές γυμναστήριο, όλο περίεργα φώτα και ανοξείδωτο ατσάλι. 
Εγώ ήμουν μέλος ένα χρόνο και πήγαινα όποτε είχα ρεπό. Είμαι γιατρός, παιδίατρος σε κρατικό νοσοκομείο. 
Κάθε φορά που πήγαινα, η Στέλλα ήταν εκεί. 
Πρόσεχα να μην την κοιτάζω απροκάλυπτα, γιατί ο Άκης έδειχνε λιγάκι άγριος, αλλά πάντα φρόντιζα να ακολουθώ τέτοιο πρόγραμμα ώστε να βρίσκομαι σχετικά κοντά της.
Δεν ήταν Σουηδέζα, αλλά έμοιαζε απίστευτα. 
Ψηλή, με μακριά ξανθά μαλλιά και πρόσωπο μοντέλου.
Χαμογελούσαμε ο ένας στον άλλο και χαιρετιόμασταν, όπως κάνουν όλοι στα γυμναστήρια όταν βλέπονται τακτικά.
Για μένα ήταν η φαντασίωση.
 Όταν έκανα έρωτα με την κοπέλα μου, μερικές φορές σκεφτόμουν τη Στέλλα. 
Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δε σκέφτηκα σοβαρά ότι είχα κάποια πιθανότητα μαζί της.

Το απόγευμα που έγιναν όλα εγώ υποτίθεται ότι έπρεπε να είμαι στη δουλειά, αλλά είχα αλλάξει βάρδια για να εξυπηρετήσω ένα συνάδελφο.

Ήταν μέσα καλοκαιριού και το γυμναστήριο ήταν σχεδόν άδειο. 
Η Στέλλα ήταν εκεί και έτρεχε στο διάδρομο. Υπήρχαν τόσοι άδειοι διάδρομοι, που θα φαινόμουν γελοίος αν διάλεγα εκείνον που ήταν ακριβώς δίπλα στο δικό της, οπότε κατευθύνθηκα σε έναν άλλο που βρισκόταν πιο πίσω, απ' όπου θα μπορούσα να την παρατηρώ με την άνεσή μου.
Το κορμί της ήταν αγαλματένιο και οι καμπύλες της διαγράφονταν άψογα μέσα από το μπουστάκι και το κολάν που φορούσε. 
Δεν μπορούσα να πάρω το βλέμμα μου από τα ολοστρόγγυλα και σφιχτά της οπίσθια
Αν και έτρεχα, κατάλαβα ότι είχα αρχίσει να ερεθίζομαι. 
Φυσικά δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή για να έχω στύση. Γύρισα λοιπόν το βλέμμα μου στο MTV, μέχρι που ηρέμησα. 
Σταμάτησα το τρέξιμο και πήγα στον ψύκτη. 
Καθώς γέμιζα το ποτήρι μου, αισθάνθηκα κάποιον πίσω μου. Ήταν η Στέλλα. 
Ο Άκης δε φαινόταν πουθενά.
Αποφάσισα να το ρισκάρω. «Γεια, ο φίλος σου δε δουλεύει σήμερα;» ρώτησα.
Εκείνη μου χαμογέλασε και είπε: «Όχι, είναι στο κρεβάτι με ίωση». 
Ύστερα γύρισε στο μηχάνημά της πριν εγώ προλάβω να αρθρώσω λέξη.
Ανακουφίστηκα - μου είχε δεθεί η γλώσσα, λες και ήμουν κανένας έφηβος.
Της άρεσα; Δεν μπορούσα να πω με σιγουριά, αλλά σίγουρα υπήρχε ερωτισμός ανάμεσά μας. 
Δεν κοιταχτήκαμε καθόλου την ώρα που κάναμε κοιλιακούς και κατέληξα ότι όλα ήταν στο μυαλό μου – απλά θα το ήθελα πολύ.

Το γυμναστήριο έχει μια περίεργη διάταξη: τα μηχανήματα είναι τοποθετημένα σε έναν τεράστιο κύκλο.
Όταν έχει κόσμο, πάντα βλέπεις κάποιον ακριβώς απέναντι σου. 
Όμως, η Στέλλα κι εγώ ήμασταν πια μόνοι. 
Οι γυμναστές ήταν στο δωμάτιο τους και δε μας έδιναν καμία σημασία. 
Η Στέλλα διάλεξε το μηχάνημα απέναντι μου και με κοίταξε στα μάτια. 
Τώρα πια ήξερα ότι ενδιαφερόταν.
Ο αισθησιασμός που με πλημμύρισε ήταν το κάτι άλλο. Κάθε φορά που έπιανε το βλέμμα μου μου χάριζε και ένα σαγηνευτικό χαμόγελο. Δεν ήταν ότι απλά της άρεσα, της άρεσα πραγματικά.
Τι μπορούσα να κάνω όμως; Οι γυμναστές δεν μπορούσαν να μας ακούσουν, μπορούσαν όμως να μας δουν. 
Η Στέλλα ήρθε και κάθισε στο μηχάνημα δίπλα μου. 
Ύστερα μου ψιθύρισε: «Τι θα 'λεγες να κάναμε τη δική μας γυμναστική;».
Δεν μπορούσα να το πιστέψω. 
Το μυαλό μου γύριζε με χίλιες στροφές υπολογίζοντας, για να σιγουρευτώ ότι εκείνη εννοούσε αυτό που εγώ νόμιζα πως εννοούσε. Και πάλι δεν μπορούσα να είμαι βέβαιος, οπότε αποφάσισα να το ρισκάρω και να απαντήσω θετικά. 
«'Ελα να με βρεις στις τουαλέτες γυναικών, δίπλα στο μπαρ, σε 20 λεπτά» είπε παίρνοντας το μπουκάλι με το νερό της και φεύγοντας για τα αποδυτήρια.
Για να είμαι ειλικρινής, τρομοκρατήθηκα.
Το όνειρο μου θα γινόταν πραγματικότητα; Και τώρα; Πανικός. 
Τι θα γινόταν αν μου την είχε στημένη; Ακουγόταν πολύ καλό για να είναι αληθινό. 
Κι αν ήταν εκεί ο Άκης; Κι αν εκείνη δεν εμφανιζόταν καθόλου; 

Πήγα να κάνω ένα ντους, ενώ σκεφτόμουν όλες τις πιθανότητες. Καθώς το ζεστό νερό έτρεχε στο σώμα μου, ηρέμησα και άρχισα να φαντάζομαι πώς θα ήταν ο έρωτας με τη Στέλλα. 
Αυτό ήταν. Αν υπήρχε έστω και μία πιθανότητα να το έλεγε σοβαρά, θα έπρεπε να το ρισκάρω.
Βρέθηκα έξω από τις τουαλέτες των γυναικών με την καρδιά μου να παίζει ταμπούρλο. Τσέκαρα τους θαλάμους και δεν ήταν εκεί. 
Ένιωσα ηλίθιος. 
Όταν η πόρτα άνοιξε πίσω μου, ήμουν έτοιμος να ξεφουρνίσω κάποια δικαιολογία, αλλά δε χρειάστηκε. 
Ήταν η Στέλλα. Μόλις είχε κάνει ντους - μπορούσα να μυρίσω το σαπούνι. 
Τα μαλλιά της ήταν ακόμα νωπά και είχε φορέσει ένα μπουστάκι κι ένα σορτσάκι για τρέξιμο. Με έσπρωξε μέσα στον τελευταίο θάλαμο και έκλεισε την πόρτα. 
Φιληθήκαμε με πάθος. Τα χέρια μου ταξίδευαν στο κορμί της χαϊδεύοντας τα στήθη, τα πόδια και τη σφιχτή κοιλιά της. 
Δεν μπορούσα να το πιστέψω ότι την άγγιζα. 
Τη στιγμή αυτή δε μ' ένοιαζε καθόλου αν κάποιος έμπαινε και μας έπιανε στα πράσα.

Η Στέλλα έγειρε στον τοίχο κι εγώ της έβγαλα το σορτσάκι.
Ύστερα της κατέβασα το εσώρουχο και άρχισα να της κάνω στοματικό έρωτα φιλώντας και ζουλώντας τα οπίσθιά της.
Εκείνη αναστέναξε, ήσυχα αλλά και αρκετά δυνατά ώστε να μας ακούσουν. 
Ανέβηκα με τη γλώσσα μου μέχρι τα στήθη της και της ανέβασα το μπουστάκι. 
Δε φορούσε σουτιέν. Καθώς την φιλούσα εκεί, μου είπε: «Σε θέλω μέσα μου». 
Δεν μπορώ να εκφράσω την ηδονή που μου προκάλεσαν αυτά τα λόγια. 
Με κάθισε στη λεκάνη, κρέμασε το σορτσάκι της στην πόρτα και ανέβηκε πάνω μου. 
Εγώ της έτριβα την κλειτορίδα καθώς κουνιόταν πάνω κάτω. 
Τελείωσα σχεδόν αμέσως κι εκείνη με ακολούθησε μερικά δευτερόλεπτα αργότερα. 
Έπειτα ντύθηκε, μου έδωσε ένα φιλί και είπε: «Ήταν τέλεια. Αυτό θα είναι το μικρό μας μυστικό, έτσι;». Μετά έφυγε. 
Εγώ έμεινα εκεί, με το παντελόνι και το εσώρουχο μου κατεβασμένα στους αστραγάλους. Δεν κουνήθηκα για λίγα λεπτά. 
Έπλεα σε πελάγη ευτυχίας και, για να είμαι ειλικρινής, ήμουν ακόμα σε κατάσταση σοκ. Τέτοια πράγματα δε συμβαίνουν σ' έναν τύπο σαν εμένα. 

Όταν συνήλθα, ξαναγύρισα στην πραγματικότητα και σκέφτηκα ότι: 
α) ήμουν ακόμα στις τουαλέτες γυναικών και 
β) αν κάποιος από το προσωπικό μας είχε ακούσει, το πιθανότερο είναι πως θα το μάθαινε και ο Άκης.
Ντύθηκα όσο πιο ήσυχα μπορούσα, γλίστρησα έξω και πήγα σπίτι, χωρίς καν να γυρίσω στα αποδυτήρια για να πάρω την τσάντα μου. 
Δεν ξαναπάτησα στο γυμναστήριο από τότε!
Φοβόμουν, το παραδέχομαι...

Να εχετε ενα υπεροχο βραδυ και προσοχη στα γυμναστηρια! ;)

by Panagiota

πηγη: Cosmopolitan

Σχόλια

  1. ΧΑΧΑ ΤΕΛΕΙΟ Ο ΚΑΚΟΜΥΡΗΣ ΧΕΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ
    konstantina<3

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου