Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

THE A NIGHT (NightersBlogBanner)





Όταν το ένα σπάει στα δύο(part 2)...

Καλησπέρα φίλοι μου!
Απόψε συνεχίζω και ολοκληρώνω το θέμα που αρχίσαμε την προηγούμενη εβδομάδα...

Είπαμε λοιπόν πολύ αναλυτικά τι πρέπει να κάνουμε στην περίπτωση που μας εγκαταλείψουν.Εάν όμως ο χωρισμός είναι και δική μας ευθύνη ή και αποκλειστικά δική μας ευθύνη τότε τι κάνουμε?

Καταρχάς να πούμε ότι από κάθε λάθος πρέπει να μαθαίνουμε, να γινόμαστε καλύτεροι και βέβαια να μην το επαναλαμβάνουμε!Όπως είχαμε πει και την προηγούμενη εβδομάδα,δεν πρέπει να παρασυρθούμε από την ανάγκη μας για παρηγοριά και να πέσουμε αμέσως σε άλλη σχέση διότι δεν θα έχουμε προλάβει να μάθουμε από την προηγούμενη και είναι πολύ πιθανό να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.

Προσοχή!Δεν πρέπει να αναλωθείτε σε σκέψεις όπως ''αν δεν είχε γίνει έτσι δεν θα είχαμε χωρίσει'' κλπ όλα γίνονται για κάποιο λόγω και όλα έχουν και τη θετική τους όψη...
Πρέπει λοιπόν να ανασυγκροτηθούμε ώστε ποτέ στο μέλλον να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη.

Αφού περάσεις λοιπόν από αυτή τη δύσκολη αλλά συγχρόνως απαραίτητη διαδικασία, τότε πια θα είσαι έτοιμος/η να προχωρήσεις σε νέες σχέσεις ωστόσο κι αυτό δεν είναι απαραίτητο....

Μπορείς κάλλιστα, εφόσον το θέλεις, να μείνεις μόνος/η και να χαρείς αυτά που ενδεχομένως στερείσαι μέσα σε μία σχέση, όπως να χαρείς εξόδους,ταξίδια και πολλές χαλαρές στιγμές με φίλους και οικογένεια....

Σε κάθε περίπτωση η πικρή εμπειρία ενός χωρισμού είναι επίπονη αλλά και απίστευτα ευεργετική αρκεί να δράσεις σωστά. Αν βρίσκεσαι λοιπόν σε μία τέτοια φάση χαμογέλα γιατί τα καλύτερα έρχονται...


Η ιστορία της εβδομάδας

Πριν χρόνια σε ένα στρατόπεδο, διοικητής είχε πάρει μια ομάδα 20 φαντάρων,για βραδινή άσκηση. Μετά από κάποιες ώρες πεζοπορίας, κατά την επιστροφή τους στο στρατόπεδο, περνούσαν μέσα από ένα στενό δρομάκι, ανοίγματος περί το 1 μέτρο, δεξιά και αριστερά φράκτες ύψους 1,5-2 μέτρων και πέρα από τους φράκτες χωράφια και πυκνό σκοτάδι.

Καθώς προχωρούσαν άρχισε να ακούγεται μέσα στην απόλυτη σιωπή ήχος από ποδοβολητό αλόγου.Οι φαντάροι άρχισαν να ψάχνουν δεξιά και αριστερά ξαφνιασμένοι να δουν τι συμβαίνει. Ο ήχος ολοένα και δυνάμωνε, ενώ τίποτα δεν φαινόταν από καμιά κατεύθυνση. Τρομαγμένη η ομάδα έσκυψε και στάθηκε όσο το δυνατόν κοντύτερα στους φράκτες καθώς δεν μπορούσαν να δουν παρά μόνο μερικά μέτρα πιο μπροστά και πιο πίσω από εκεί που βρίσκονταν και μερικά μέτρα πίσω από τους δυο φράκτες. Τα κεφάλια στρέφονταν νευρικά προς κάθε κατεύθυνση όταν ξαφνικά ο ήχος που ακουγόταν πολύ δυνατός πια, σαν να βρισκόταν διπλά τους, χάθηκε εντελώς. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα απορρημένων βλεμμάτων μεταξύ των μελών της ομάδας, ανασηκώθηκαν σιγά σιγά κοιτάζοντας πάλι γύρω γύρω, ξανά τίποτα δεν φαινόταν.

Μόλις ο διοικητής έδωσε διαταγή να μπουν ξανά σε θέσεις για να συνεχίσουν, ο ήχος άρχισε πάλι αυτή τη φορά πολύ δυνατότερος και γρήγορος και ένας καβαλάρης εμφανίστηκε πίσω από τη μια πλευρά του φράκτη, ντυμένος με παλιά στρατιωτική στολή και κράνος και φώναξε «γεια σας παλικάρια». Κάλπασε πάνω σε ένα καφέ άλογο για μερικά δευτερόλεπτα ακόμα απομακρύνοντας από την ομάδα μέχρι που χάθηκε η εικόνα του στο σκοτάδι μαζί με τον ήχο.

Το περιστατικό συζητήθηκε έντονα καθώς όλοι ήταν τρομαγμένοι και απορημένοι από το παράξενο του φαινομένου. Οι περιοχές αυτές είναι ακατοίκητες και ερημικές, καθαρά για στρατιωτικές ασκήσεις, η στολή του καβαλάρη παλιά πολεμική, ίσως από τον 2ο Παγκόσμιο και ο ήχος που χάθηκε και επανεμφανίστηκε ξαφνικά. Μερικοί φαντάροι είπαν πως ήταν η ψυχή κάποιου στρατιώτη που περιπλανιέται ξεχασμένη. Πιστεύεται ότι σε πεδία πολεμικών μαχών, όπου έχει χυθεί πολύ αίμα, το χώμα της περιοχής είναι ποτισμένο από αρνητική ενέργεια, φόβο, αγωνιά, θάνατο. Έτσι τις περασμένες ώρες, όπως και σε αυτή την περίπτωση, περίπου 3 τα ξημερώματα, διάφορα φαινόμενα λαμβάνουν χώρα. Από το ίδιο σημείο πέρασαν κι άλλες φορές όμως μόνο 2 φορές ακόμα ακούστηκαν ψίθυροι και ήχοι από γέμισμα και οπλισμό μέσα από το σκοτάδι.



Και ένα τσιτάτο για καληνύχτα






«Αν κρίνεις την αγάπη από τις πράξεις της, είναι περισσότερο σαν να μισείς παρά σαν ν' αγαπάς.»
Φρανσουά ντε λα Ροσφουκό







Αυτά για απόψε...Τα λέμε την επόμενη Τετάρτη...

Καληνύχτα παίδες!!!

by David

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις