Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

THE A NIGHT (NightersBlogBanner)



Όταν το ένα σπάει στα δύο(part 1)...

Είναι ιδιαίτερα στενάχωρο να βλέπεις δύο ανθρώπους που ακολούθησαν μία κοινή πορεία μέσα σε μία σχέση να χωρίζουν και να τραβάει ο καθένας το δρόμο του...Ειδικά όταν αυτό δεν συμβαίνει ομαλά...

Καταρχάς ας ξεκαθαρίσουμε ένα μεγάλο μύθο...
''Στον χωρισμό φταίνε πάντα και οι δύο''. ΟΧΙ! Δεν είναι τόσο απόλυτα τα πράγματα.Μπορεί βεβαίως να είναι και έτσι αλλά κάποιες φορές φταίει μόνο ο ένας.Όταν δηλαδή ο ένας από τους δυο φεύγει είτε επειδή κουράστηκε είτε επειδή βρήκε ''κάτι καλύτερο''.

Σε αυτή την περίπτωση αυτός που μένει πίσω είναι σε τρομερά άσχημη θέση.Νιώθει μοναξιά,προδοσία και εγκατάλειψη.Είναι όταν δεν μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς ένα συγκεκριμένο άτομο και τώρα ξαφνικά αυτό συμβαίνει.Ο προδομένος όμως έχει ένα τρομερό πλεονέκτημα...Έχει το δίκιο με το μέρος του και αυτό αποτελεί τρομερή κινητήρια δύναμη για να συνεχίσει και να το ξεπεράσει.

Να θυμάστε ότι εάν σας χωρίσουν,σας εγκαταλείψουν στην πραγματικότητα εκείνοι είναι σε μειονεκτική θέση,καθώς είναι τιποτένιος κάποιος που φέρεται έτσι.Αντίθετα εσύ που μένεις πίσω έχεις ως κίνητρο τη δίκαιη οργή σου η οποία,μετά το πρώτο σοκ, σου χαρίζει αυτοπεποίθηση σε αλλάζει,σε κάνει δυνατό,σε ανανεώνει και τελικά βγαίνεις από αυτή τη διαδικασία αναγεννημένος/ή και ισχυρός/ή.Άλλος άνθρωπος.Βάλε στοίχημα ποτέ ξανά να μην αφήσεις κάποιον/κάποια να σε πληγώσει και αγάπα τον εαυτό σου και θα δεις ότι έτσι θα έρθει μια μέρα που θα πεις...''Ευτυχώς που έγιναν όλα αυτά'' ακόμα κι αν τώρα σου φαίνεται απίστευτο!

Στην περίπτωση που έχεις κι εσύ ή μόνο εσύ ευθύνη για το χωρισμό τότε οφείλεις πρώτον εξηγήσεις και δεύτερον να μάθεις από τα λάθη σου και στην μετέπειτα πορεία σου να μην τα επαναλάβεις...

Σε κάθε περίπτωση το ο έρωτας με έρωτα περνάει είναι λάθος.Πρέπει απαραιτήτως να περάσουμε ένα μεσοδιάστημα μοναξιάς για να καταλάβουμε τι συνέβη αλλά και πως πρέπει να συνεχίσουμε...

Τους τρόπους για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη θα τους δούμε την άλλη εβδομάδα...Μην πάθουμε και overdose 
:-)


Η ιστορία της εβδομάδας



Κάποτε σε ένα μοναστήρι ζούσαν περίπου πενήντα μοναχές μαζί με την ηγουμένη. Η ζωή τους κυλούσε με τους ίδιους ρυθμούς κι έκαναν σχεδόν κάθε μέρα τις ίδιες δουλειές.

Μια μέρα σαν όλες τις άλλες είχαν καθίσει όλες οι μοναχές να φάνε και ξεκίνησε μια συζήτηση άγνωστου περιεχομένου. Πάνω στην κουβέντα όμως ξέσπασε μια έντονη λογομαχία ανάμεσα στην ηγουμένη και σε μια μοναχή. Οι τόνοι όμως ανέβηκαν πολύ και άρχισε η μία να βλαστημάει την άλλη. Τότε η μοναχή σηκώθηκε, άρπαξε ένα μαχαίρι και πάνω στα νεύρα της το κάρφωσε πάνω σε μια εικόνα της Παναγίας. Μετά από αυτό ο καβγάς σταμάτησε.

Τα χρόνια πέρασαν. Κι αν όχι όλες, οι περισσότερες μοναχές πέθαναν. Το περίεργο σε όλη την ιστορία είναι ότι η μοναχή που κάρφωσε το μαχαίρι στην εικόνα έχει κι αυτή πεθάνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά το χέρι της που έμπηξε το μαχαίρι στην εικόνα ακόμα δεν έχει λιώσει.



Και ένα τσιτάτο για καληνύχτα...





«Η αγάπη και ο πόλεμος είναι το ίδιο πράγμα... Και η στρατηγική και η τακτική το ίδιο εφαρμόσιμες και στα δύο.»
Μιγκέλ ντε Θερβάντες











Αυτά για απόψε...Τα λέμε την άλλη εβδομάδα...

Καληνύχτα παίδες!

by David

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις