That's the whole thing!


Μοναξιά : Τύχη ή επιλογή ?

            Αν κάναμε ένα σχεδιάγραμμα με αρχή τη μοναξία θα παρατηρούσαμε ότι συνεχώς "σπάει" σε δύο τμήματα. Η μοναξιά είναι σαν την πείνα. Όπως ακριβώς η πείνα μας δημιουργεί την ανάγκη να φάμε για να μην πεθάνουμε, έτσι ακριβώς και η μοναξιά μας δημιουργεί την ανάγκη να γνωρίσουμε
ανθρώπους για να μη μείνουμε μόνοι. Όμως υπάρχουν 2 είδη μοναξιάς: η πραγματική, και αυτή που φτιάχνουμε μόνοι μας. Η πραγματική μοναξιά, είναι όταν κανείς δεν σ’ αγαπάει. Κι αυτή που φτιάχνουμε μόνοι μας, είναι όταν υπάρχουν άνθρωποι που σ’ αγαπούν τριγύρω, αλλά εσύ δεν το βλέπεις.

          Προσωπικά δε νομίζω ότι στις μέρες μας υπάρχουν άτομα που όντως βιώνουν το πρώτο είδος μοναξιάς. Είναι πρακτικά αδύνατον ' ε δε μπορεί, κάποιος θα σ 'αγαπάει, οι γονείς σου, ο σκύλος σου, η γάτα σου, ΚΑΠΟΙΟΣ τέλος πάντων! (Όλα τα είδη αγάπης είναι αποδεκτά.) Τώρα όσον αφορά το δεύτερο είδος σ'αυτό είναι που ανήκουν το 80% τουλάχιστον από αυτούς που δηλώνουν μόνοι. Σ'αυτό το είδος κάποιος σ' αγαπάει, -μερικές φορές περισσότερο απ' ότι φαντάζεσαι- εσύ δεν το βλέπεις και τυχαίνει, μάλιστα, να είναι δίπλα σου!

          Εν τω μεταξύ αυτός ο κάποιος μπορεί να ανήκει και αυτός σε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη είναι ότι θέλει να σου δείξει τα αισθήματα του αλλά δεν βρίσκει το σωστό τρόπο, οπότε εσύ δεν λαμβάνεις το μήνυμα. Η δεύτερη περίπτωση είναι ότι ως ανθρώπινο ον έχει καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια να σ' ενημερώσει για τις προθέσεις του αλλά εσύ δεν φαίνεται να έχεις διάθεση να το καταλάβεις.

          Και πάλι συναντάμε δύο διαφορετικές επιλογές εκ των οποίων η πρώτη είναι πως ότι και να χει κάνει αυτό το άτομο για σένα έσυ δεν το χεις δει αλλιώς ή δεν σου χει κάνει ΤΟ click (ακόμα). Η δεύτερη είναι ότι αναζητάς το τέλειο και δεν βολεύεσαι με τίποτα λιγότερο. Οκ όλοι έχουμε φτιάξει μια εικόνα για το τέλειο και την κυνηγάμε. Μερικές φορές όμως, για να γίνουμε πραγματικά
ευτυχισμένοι, πρέπει ν’ αφήσουμε αυτή την εικόνα στην άκρη και να προσπαθήσουμε απ’ την αρχή....
                  
         Μερικές φορές, είναι πιο εύκολο να βρεις κάποιον να σ’ αγαπήσει, απ’ το να συνειδητοποιήσεις ότι αυτός ο κάποιος ήδη υπάρχει.

          Σήμερα δεν έχει συνταγή. Αν έβαζα κάποια αυτή θα ήταν η φανουρόπιτα! (Χαχαχα)

           
                                                                  P.S: Check around ;-)
      

  

Σχόλια

  1. εγώ πιστεύω πως την μοναξιά από κάποια ηλικία και μετά την ''φτιάχνουμε''μόνοι μας.Αλλά δεν το παραδεχόμαστε-)))
    πολλά φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα τελικά αυτό συμβαίνει...
    Φιλάκια πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Asp x... to arthro s einai poli sosto.. prosopika mou arese poli k me aggikse giati exo k ego ena thema me tin monaksia... ixa esto, den iksera ti tha pi alithini filia (stin periptosi mou)
    alla katalava pos den kerdizoume k pola me to na einai kapios monos tou, gia auto telika exo kataferi k exo vri mia poli kali fili...
    giati pera apo tin plaka... pisteuo pos i zoi den einai oraia an den exis kapoion na tin mirastis... ;)
    elpizo auti pou einai monoi tous na min einai gia poli..
    it's your choice... ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. klg έχεις απόλυτο δίκιο! Ευχαριστούμε για τις ευχές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου