Passion Time


Ο Διονύσης ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα ζούσε περισσότερη δράση στην  όχθη του ποταμού απ' o,τι στους αγώνες κανό - και όλα αυτά με μια γυναίκα που δεν τον άντεχε.


Λατρεύω το κανό - είναι το χόμπι και το πάθος μου εδώ και χρόνια. 
Πριν από δύο καλοκαίρια δήλωσα συμμετοχή σε ένα διαγωνισμό σλάλομ.
Ήμουν μέλος του συλλόγου πέντε χρόνια και ήξερα όλα τα άλλα μέλη αρκετά καλά. Υπήρχαν αρκετές γυναίκες, αλλά ήμασταν όλοι φίλοι. 
Σχεδόν όλοι, δηλαδή, εκτός από μία.

Με την Κλαίρη δεν είχαμε κοιταχτεί στα μάτια από τη μέρα που γνωριστήκαμε, δηλαδή τη μέρα που γράφτηκε στο σύλλογο, πέντε μήνες νωρίτερα. 
Την πρώτη φορά που την είδα τη βρήκα κούκλα και προσπάθησα να της πιάσω κουβέντα, αλλά εκείνη απλά με κοίταξε και μου είπε ότι δεν ήμουν ο τύπος της.
Καταλάβαινα ότι με θεωρούσε ψώνιο επειδή μου αρέσει να γυμνάζομαι.

Όποτε έβγαζα το μπλουζάκι μου, με έλεγε Ράμπο και όποτε προσπαθούσα να της μιλήσω, έκανε πάντα πικρόχολα σχόλια. 
Έτσι κι εγώ σταδιακά τα παράτησα. 
Δεν το πίστευα. 
Θεωρούσε εμένα εγωκεντρικό όταν εκείνη το έπαιζε τόσο ντίβα. 
Μου φαίνεται αστείο τώρα, που ξέρω πως όλα ήταν μια άμυνα και ότι στην πραγματικότητα με ήθελε τρελά.

Πήγαινα στο σύλλογο κάθε Σάββατο και παρόλο που με την Κλαίρη βλεπόμασταν κάθε βδομάδα, είχαμε μάθει να αποφεύγουμε ο ένας τον άλλο με μεγάλη επιτυχία. 

Εκείνη την καυτή καλοκαιρινή μέρα ο ετήσιος διαγωνισμός του συλλόγου μάς έφερε πιο κοντά -με διάφορους τρόπους.

Καθώς προχωρούσαμε προς το σημείο εκκίνησης του αγώνα, κάποιες από τις γυναίκες έβγαλαν τα ρούχα τους και έμειναν με το μαγιό τους.

Δεν μπορούσα να μην προσέξω ότι η Κλαίρη είχε υπέροχο σώμα. 
Ήταν ψηλή και γυμνασμένη, με εκπληκτικό στήθος. 
Σκέφτηκα τι ωραία που θα ήταν αν μπορούσα να αναπτύξω μια πιο στενή σχέση με τις καμπύλες της, αλλά ήξερα ότι δεν υπήρχε περίπτωση - μου είχε ξεκαθαρίσει απόλυτα το πώς αισθανόταν για μένα. 
Ακριβώς εκείνη τη στιγμή η Κλαίρη έπιασε το βλέμμα μου και μου έριξε μια αγριεμένη ματιά. 
"Δεν έχεις καμία πιθανότητα μαζί της" μου είπε ο φίλος μου ο Βαγγέλης.

Σύντομα ήρθε η ώρα να αρχίσει ο αγώνας και όλοι στριμωχτήκαμε μέσα στα κράνη και τον προστατευτικό εξοπλισμό μας. 
Κάναμε λίγο ζέσταμα. 
Για αρχάρια ήταν πολύ καλή, αλλά υπήρχε κάτι πάνω της που με τρέλαινε. 
Λάτρευα το γεγονός ότι δεν έδινε πεντάρα για το τι σκέφτονταν οι άλλοι γι' αυτήν, καθώς και το πάθος της για νίκη -το ίδιο ακριβώς που είχα κι εγώ. 
Κοιτάζοντας τα απαλά μαυρισμένα μπράτσα και τα μακριά ξανθά μαλλιά της που κυμάτιζαν κάτω απ' το κράνος, ένιωσα ξαφνικά να ερεθίζομαι και μόνο στη σκέψη αυτού του λαχταριστού κορμιού κάτω απ' το σωσίβιο. 
Σκέφτηκα πως ήταν κρίμα που ήταν τόσο ψυχρή, αλλιώς θα είχα κάνει κάποια κίνηση.

Όπως το περίμενα, η Κλαίρη κι εγώ περάσαμε τους ημιτελικούς και είχαμε πια  προκριθεί στον τελικό. 
O αγώνας ήταν σκληρός κι εγώ πίστευα ότι ήμουν ο καλύτερος στο σύλλογο, οπότε δεν μπορούσα να το πιστέψω όταν η Κλαίρη νίκησε. 
Η έκφραση θριάμβου στο πρόσωπο της τη στιγμή της απονομής τα έλεγε όλα. 
Έδειχνε να απολαμβάνει στο έπακρο τη νίκη της. 
Ήξερα ότι όλοι περίμεναν να δουν την αντίδρασή μου, οπότε αποφάσισα να δείξω ανωτερότητα και της έδωσα τα συγχαρητήριά μου. 
Λίγο αργότερα, την περίμενα στην όχθη του ποταμού και προσφέρθηκα να τη βοηθήσω να βγάλει το κανό της απ' το νερό. 
Εκείνη όμως δεν δέχτηκε.

Αντίθετα, έβγαλε με μια κίνηση το κράνος και το σωσίβιο της, γύρισε προς το μέρος μου και είπε ειρωνικά: "Δεν είσαι και τόσο τρομερός τελικά, έτσι;". 
Μα ποιο ήταν το πρόβλημά της; Είχα βαρεθεί πια τις εκρήξεις της και αποφάσισα να ξεκαθαρίσω το θέμα μια για πάντα.

"Γιατί στην ευχή είσαι τόσο στριμμένη;" της φώναξα θυμωμένα.

Οι άλλοι είχαν πάει ήδη στα αποδυτήρια και ήμασταν μόνοι σε ένα απομονωμένο σημείο της όχθης. 
Κοίταξε γύρω να δει αν άκουγε κανείς και μου τα έψαλε κανονικά. 
Μου είπε ότι ήμουν εγωιστής, επηρμένος και ότι μάλλον γούσταρα υπερβολικά τον εαυτό μου. 
Η λίστα δεν είχε τέλος, αλλά καθώς εκείνη κοκκίνιζε και νευρίαζε όλο και περισσότερο, εμένα με έπιασαν τα γέλια. 
Στην αρχή νόμισα πως θα εκραγεί, αλλά περιέργως άρχισε κι αυτή να γελάει.

Στεκόμασταν εκεί πρόσωπο με πρόσωπο, σε απόσταση περίπου μισού μέτρου. Πρώτη φορά παρατήρησα πόσο ψηλή ήταν, γιατί τα μάτια μας ήταν ακριβώς στο ίδιο ύψος. Ένιωσα υπνωτισμένος καθώς το χαμόγελο έσβησε απ' το πρόσωπο της και αντικαταστάθηκε από μια έκφραση πάθους. 
Τότε ξαφνικά έβαλε το χέρι της στο σβέρκο μου και κόλλησε το πρόσωπο της στο δικό μου. 
Ένιωσα απίστευτα καθώς με φιλούσε παθιασμένα και τα δάχτυλά της περνούσαν μέσα απ' τα υγρά μου μαλλιά. 
Η χημεία μεταξύ μας ήταν συγκλονιστική. 
Αισθανόμουν ότι ήθελα να γίνουμε ένα. 
Εκείνη τότε, χωρίς προειδοποίηση, έκανε ένα βήμα προς τα πίσω και έλυσε το πάνω μέρος απ' το μπικίνι της. 
Κράτησα την ανάσα μου καθώς πάλευε με τον κόμπο στην πλάτη, μέχρι που τα υπέροχα στήθη της ταλαντεύτηκαν ελεύθερα. 
Έβαλα από ένα σε κάθε χέρι και τους έκανα τρυφερό μασάζ, ενώ εκείνη αναστέναζε και έγερνε πίσω. 
Τότε εγώ άφησα το ένα μου χέρι να ταξιδέψει χαμηλά, μέσα από το μπικίνι της. 
Μπορούσα τώρα να νιώσω τα πόδια της να τρέμουν και αυτό ήταν περισσότερο απ' όσο μπορούσα να αντέξω. 
Φορούσαμε ακόμα τα μποτάκια μας, κάτι που δεν ήταν ιδιαίτερα σέξι, αλλά δε μας ένοιαζε. Δε μας ένοιαζε ούτε καν μήπως κάποιος επέστρεφε απ' το μονοπάτι και μας έπιανε στα πράσα.

Ακριβώς τη στιγμή που αναρωτιόμουν τι να κάνω μετά, η Κλαίρη έπεσε στα γόνατα, τράβηξε το σορτσάκι και το εσώρουχο μου μαζί και άρχισε να μου κάνει στοματικό. Νόμισα πως θα τελείωνα επιτόπου, γι' αυτό γονάτισα κι εγώ και τη φίλησα στο στόμα, αυνανίζοντάς την αργά μέσα απ' το μαγιό της.

Οι αναστεναγμοί της έγιναν πιο δυνατοί καθώς έφτανε σε οργασμό, κι έτσι την ξάπλωσα στο γρασίδι. 
Τη ρώτησα αν ήθελε να κάνουμε έρωτα κι εκείνη ένευσε καταφατικά. 
Της έβγαλα τα ρούχα και μπήκα με δύναμη μέσα της.
Εκείνη άρχισε να αυνανίζεται, μέχρι που κανείς απ' τους δυο μας δεν μπορούσε να κρατηθεί άλλο. 
Τελειώσαμε ταυτόχρονα και ήταν ο πιο εκρηκτικός οργασμός που έχω ζήσει ποτέ.

Ύστερα ξαπλώσαμε πλάι πλάι στο γρασίδι, ανίκανοι να κουνηθούμε, με τα πόδια μας να τρέμουν. Έσκυψα και της φόρεσα τα ρούχα, για την περίπτωση που κάποιος ερχόταν, κι εκείνη χαμογέλασε.

"Τελικά δεν είσαι τόσο κακός" είπε γελώντας. "Συ είπας" της απάντησα.

Δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που είχε συμβεί, αλλά ήμουν σίγουρος πως ήταν αποτέλεσμα μηνών καταπιεσμένου πάθους. Μείναμε ξαπλωμένοι στο γρασίδι για άλλα 10 λεπτά, κοιτώντας τον ουρανό και γυρνώντας πότε πότε για να φιληθούμε.

Πέθαινα να μάθω αν γι' αυτήν ήταν απλά μια περιπέτεια.
Για μένα ήταν τρομερά σημαντικό.

"Γιατί είσαι πάντα τόσο σκληρή μαζί μου;" ρώτησα. Εκείνη σκέφτηκε για λίγο και μετά παραδέχτηκε ότι της άρεσα από την αρχή, αλλά νόμιζε πως ήμουν ο τύπος που θα της ράγιζε την καρδιά.

"Πώς λοιπόν άλλαξες γνώμη;" ξαναρώτησα. "Νομίζω πως δεν μπορούσα να σου αντισταθώ πια" με πείραξε. Της εξήγησα ότι είχε λάθος εικόνα για μένα και ότι ήμουν εντελώς μονογαμικός.

"Απόδειξέ το!" μου είπε. Κι αυτό έκανα. Την πήρα στα χέρια, την πήγα στο δάσος και κάναμε έρωτα ξανά.

Με την Κλαίρη είμαστε μαζί εδώ και τρία χρόνια και μπορώ να πω ότι το σεξ είναι ακόμα φανταστικό. Τίποτα όμως δε θα φτάσει ποτέ το πρώτο μας κύλισμα στην όχθη του ποταμού εκείνο το καλοκαίρι.


Καλό βράδυ από μένα! Και όνειρα απονήρευτα! ;)

By Panagiota

πηγη: Cosmopolitan

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου