Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

The "M" File


Τις προάλλες μη έχοντας τι να κάνω, καθόμουν και χάζευα στο youtube διάφορα βιντεάκια και ανάμεσα σε αυτά, έπεσα κάποια στιγμή πάνω στον Mody. Σκεφτόμουν λοιπόν αφού τον γνωρίζω καιρό, γιατί ποτέ δεν είχα παρατηρήσει πόσο όμορφοι είναι οι χαρακτήρες στα βίντεό του? Ξέρετε αυτά τα μικρά πλασματάκια που ακόμα και αν φαντάζουν τόσο απλά έχουν κάθε φορά να πουν τόσα πολλά…

Άκουγα λοιπόν αυτό το κομμάτι που λέγεται “In this world”. Στο βιντεάκι παρουσιάζονται κάποια μικρά εξωγήινα πλασματάκια που αποφασίζουν να επισκεφτούν την Γη με μόνο σκοπό να μας γνωρίσουν. Οι προσπάθειές τους όμως να τραβήξουν την προσοχή των ανθρώπων καταλήγουν στο κενό και απογοητευμένα γυρνάνε πίσω στον πλανήτη τους.

Για κάποιο λόγο αυτό το βίντεο μου βγάζει τόσα πολλά συναισθήματα. Ο κόσμος είναι παγιδευμένος στην ρουτίνα της καθημερινότητας, ψάχνοντας για κάτι τόσο συνταρακτικό που θα είναι αρκετά άξιο να τον ευχαριστήσει. Το θέμα όμως είναι πως οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν παντελώς τα μικρά πράγματα που μπορούν να κάνουν την μέρα σου όμορφη. Ένα γλυκό χαμόγελο από κάποιον ξεχωριστό, μία αγκαλιά από έναν καλό φίλο, μία ευγενική χειρονομία από έναν άγνωστο ακόμα και η γαμάτη μπουγάτσα που έφαγες το πρωί στο δρόμο πριν πάς στην δουλεία ή στην σχολή μπορεί να ομορφύνει την μέρα σου. Είναι ωραίο να δείχνουμε στους ανθρώπους που αγαπάμε ότι τους νοιαζόμαστε ακόμα και αν το ξέρουν, μπορεί να είναι μία-δυο λέξεις για μας αλλά για κάποιον άλλον μπορεί να σημαίνει πολλά περισσότερα.   

Απ την άλλη αυτά τα μικρούλια πλασματάκια μου θυμίζουν και κάπως τον εαυτό μου.. όχι δεν πρόκειται να το παίζω Ματίνα Μανταρινάκη, αλλά σίγουρα κάποια στιγμή στην ζωή σας νιώσατε ή νιώθετε πως είστε εντελώς ασήμαντοι και μικροί μέσα σε μία μεγάλη πόλη…

Ιδιαίτερα στο μετρό… Έχετε παρατηρήσει ποτέ πόσο καταθλιπτικά είναι εκεί μέσα? Κάθεσαι στην γωνία του βαγονιού σιωπηλά με το mp3 και με την κατάλληλη μουσική τα στριφνά πρόσωπα γύρω σου μεταμορφώνονται σε περίεργα πλάσματα.

Οι άνθρωποι, μου θυμίζουν ρομποτάκια… όλοι μαζί εκτελούμε τις εντολές της καθημερινότητας αφήνοντας πίσω οτιδήποτε μικρό που μπορεί να μας κάνει χαρούμενους… κυριολεκτικά ζούμε για τα χρήματα αλλά απ την άλλη το βρίσκω λογικό. Και το θέμα δεν είναι πως μερικοί του δίνουν περισσότερη αξία απ ότι χρειάζεται. Αλλά και μεταξύ μας ο άνθρωπος είναι άπληστος απ την φύση του, χρήμα θα κατέληγε να φτιάχνει έτσι και αλλιώς. Με τι άλλο θα μπορούσε να κάνει τις συναλλαγές του, με φιλάκια στο μάγουλο?? Εντάξει ίσως να μην βόλευε και πολύ αλλά σίγουρα θα ήμασταν καλύτεροι. Ποιος ξέρει ίσως σε κάποιον άλλο πλανήτη να μην υπάρχουν χρήματα, αλλά η συναλλαγή να γίνεται με αγκαλιές.

Γι αυτό τον λόγο και για άλλους πολλούς άλλους, μικρά μου εξωγήινα πλασματάκια, μπορείτε να με πάρετε μαζί σας στο δικό σας πλανήτη?





By

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις