Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Happy Time


Η δίκη είχε ξεκινήσει. Ένας πολύ ανθυγιεινός τύπος δικαζόταν και ο
δικαστής απευθυνόμενος σ αυτόν λέει:
-Κατηγορείσαι ότι σκότωσες μια δασκάλα με ένα αλυσοπρίονο...
-Παλιοψεύτη ! Ακούγεται μια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.
-Ησυχία στο ακροατήριο, φωνάζει ο δικαστής, και κοιτάζει πάλι τον
κατηγορούμενο λέγοντας του:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες το παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες με
ένα φτυάρι...
-Παλιομίζερε ! Ακούγεται η ίδια φωνή από το βάθος της αίθουσας του
δικαστηρίου.
-Είπα ησυχία ! Φωνάζει ο δικαστής, κοιτάζει πάλι τον κατηγορούμενο και του
λέει:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες και ένα ταχυδρόμο με ένα ηλεκτρικό
τρυπάνι...
-Εγωιστικό γαϊδούρι ! Ξεφωνίζει ο ίδιος τύπος.
-Τι ξεσπάσματα είναι αυτά κύριε μου; Ρωτά ο δικαστής.
-Κύριε Δικαστά, είμαι γείτονας του κατηγορούμενου 10 χρόνια τώρα, και
ξέρετε...
...ποτέ δε μου δάνεισε ένα εργαλείο όταν το χρειαζόμουν


Κυριούλα μπαίνει στον μπακάλη της γειτονιάς, τον καλημερίζει και του ζητάει μισό κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Εμβρόντητος ο μπακάλης της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα." Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Ο μπακάλης προσπαθεί να της εξηγήσει ότι μάλλον κάνει κάποιο λάθος, διότι αυτός ποτέ δεν έχει φέρει τέτοιο τυρί και στο τέλος της λέει: "Μήπως το αγοράσατε από τον Βασιλόπουλο και δεν το θυμάστε;"
Απογοητευμένη, φεύγει και πάει στον Βασιλόπουλο. Κατευθύνεται στον πάγκο των τυριών και ζητάει και πάλι 1/2 κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Ο υπάλληλος ευγενικότατα της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα. "Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Αφού γίνεται μια ψιλοφασαρία , η κυριούλα ζητά τον διευθυντή του καταστήματος. Έρχεται ο διευθυντής, της επαναλαμβάνει τα ίδια, η κυριούλα έχει πλέον απογοητευτεί πλήρως και ανήμπορη να επιμείνει πλέον, καταλήγει:
"Τι να σας πω βρε παιδιά μου..." Φέρνει το δάχτυλο στο κεφάλι... "Έχω κι αυτό το Έμενταλ που με ταλαιπωρεί...!"

Έχουν περάσει τα μεσάνυκτα και 2 τύποι μιλάνε μεγαλόφωνα έξω από κάποιο
σπίτι σε μια φτωχογειτονιά. Οι φωνές τους όμως ενοχλούνε τον ένοικο του
σπιτιού, ο οποίος βγαίνει στο παράθυρο και τους λέει να πάνε πιο μακριά
γιατί με τις φωνές τους δεν μπορεί να κοιμηθεί και το πρωί πρέπει να
ξυπνήσει χαράματα για να πάει στη δουλειά του.
-Μάλιστα κύριε έχετε δίκαιο του απαντάνε!
Ο άνθρωπος κλείνει το παράθυρο αλλά αυτοί μένουν εκεί και συνεχίζουν να
μιλάνε δυνατά. Το παράθυρο μετά από λίγο ξανανοίγει κι αυτή τη φορά ο
ένοικος του σπιτιού τους φωνάζει αγριεμένος ότι αν δεν απομακρυνθούνε
θα φωνάξει την αστυνομία.
-Μάλιστα κύριε έχετε απόλυτο δίκαιο ξαναλένε πάλι αυτοί.
Ωστόσο δεν απομακρύνονται και συνεχίζουν τη θορυβώδη συζήτηση τους έξω
από το παράθυρο του ανθρώπου που αυτή τη φορά βγαίνει πάλι στο παράθυρο
με μια καραμπίνα (Kalasnikof νομίζω) και τους απειλεί ότι θα τους
πυροβολήσει αν συνεχίσουν να τον ενοχλούνε. Τότε ο ένας από τους δυο
τύπους του λέει:
-Έχετε δίκαιο κύριε να διαμαρτύρεστε αλλά έχουμε μια σοβαρή διαφωνία με
το φίλο μου από εδώ, στην οποία, ίσως εσείς θα μπορεούσατε να δώσετε τη
γνώμη σας ώστε να λείξει το θέμα και να πάμε όλοι για ύπνο....
-Τί είδους διαφωνία είναι αυτή; ρωτάει με περιέργεια ο ένοικος του
σπιτιού.
-Να, εγώ, παρεμβαίνει ο άλλος, ισχυρίζομαι ότι αν σε ένα άνδρα του
προτείνουν ένα ποσ ο πενήντα εκατομμυρίων μπορεί να καθήσει να τον
πηδήξει ενώ ο φίλος μου λέει ότι αυτό είναι αδύνατο. Εσείς τί λέτε; Θα
καθόσασταν να σας πηδήξουν μια φορά για να πάρετε πενήντα εκατομμύρια;
Ο ένοικος του σπιτιού ξαφνιάζετε μπροστά στο ερώτημα που του
θέτουν...Στέκεται στο παράθυρο σκεφτικός, ξύνει το κεφάλι του και ρωτάει
για να βεβαιωθεί.
-Πενήντα εκατομμύρια είπατε; Ναι, βέβαια, για πενήντα εκατομμύρια βρε
παιδιά σίγουρα θα καθόμουνα να με πηδήξει κάποιος.
Τότε ο ένας από τους 2 τύπους λέει στον άλλο:
-Τ ακουσες που στόλεγα και δεν με πίστευες; Κώλοι διαθέσιμοι υπάρχουνε.
Τα λεφτά δεν υπάρχουν............

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις