Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016



Δυσκολο να απαντησω ευθεως αυτην την ερωτηση.

Γενικα μ’ αρεσει να ασχολουμαι
με πραγματα που δεν ασχολειται ο πολυς κοσμος,
γιατι καταρχας ασχολουμαι με τον εαυτο μου,
που λιγοι ασχολουνται μ’ αυτον. ;)

Αυτο βεβαια δν μειωνει την αξια τους.

Θα σας πω πως αρχισε η ιστορια, γιατι εδω μπορω να μιλησω οσο θελω.

Οταν ημουν μικρος,
ειχαμε παει για φαγητο σ’ ενα πολυ δημοφιλες, γεματα ολα τα τραπεζια, σουβλατζιδικο της Αθηνας.
Και, μολις τα φερανε, αρχισαν η παρεα των μεγαλων να επαινουν το ποσο νοστιμα ηταν,
κι εγω ειπα, στη παιδικη μου ειλικρινεια, ‘Σιγα του κυρ Κωστα ειναι καλυτερα.’
κι αρχισαν να γελανε και να με πειραζουν, αλλα υπηρχε και μια αβεβαιοτητα στα ματια τους.
Θα γελασετε σιγουρα που μιλαω για σουβλακια, αλλα δν εχει αυτο σημασια,
απο τοτε λοιπον αρχισα να ψαχνω τους λιγοτερο γνωστους και αλλου,
μηπως βρω αντιστοιχες περιπτωσεις,
κι εχω καταληξει στο συμπερασμα οτι, αν κρατησουν καποια αξιοπρεπεια,
μπορουν να κανουν οχι μονο καλουτσικα πραγματα κι αυτοι,
αλλα πραγματικα απιστευτα πραγματα.
Ακολουθουσα βασικα το ενστικτο μου, το οτι μ’ αρεσαν τα σουβλακια εκεινα περισσοτερο,
επειτα στη μουσικη, στις ταινιες, στα βιβλια εκανα το ιδιο,
κι εχω βρει απιστευτα πραγματα,
και νιωθω απεραντη ευγνωμοσυνη προς αυτους τους ανθρωπους.

Αυτη ειναι η σημερινη αναρτηση μου, συγχωρηστε τη φυγοπονια μου,
θα επιστρεψω συντομα με καινουριο υλικο, μ' ενα διηγημα σιγουρα,.
Andrik μη το ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ αυτο.
Ασ’ το να φαινεται απλα οτι εγραψα!
Με συγχωρειτε και παλι.
read more "Με τι ασχολούμαι - by Γιώργος"

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016



Καλησπερα σας!
Έρχομαι για πρώτη φορά αντιμέτωπος με εργασιακά 8ωρα,άρχισα την πρακτική δηλαδή αυτό που ονομάζουν κάποιοι,πρόβα δουλειάς η πρόβα για τη σφαγή που θα έλεγε κάποιος πιο πονηρεμενος.
Αυτό που με προβλημάτισε,είναι το εξής:
Σπουδάζουμε,ρανουμε,κάνουμε για να καταλήξουμε να δουλεύομαι 8 ωρες τη μέρα και αν τα βάλεις κάτω ο λογαριασμός της μερας,δε βγαίνει.
8 ώρες δουλεία,6-7 ώρες ύπνου,για υπόλοιπες δραστηριότητες,ψυχαγωγία,προσωπική ζωή σου μένει ένα 7ωρο??
Ευτυχώς υπάρχει το ΠΣΚ,απλά τώρα πια,αναγκάζεσαι να γίνεσαι πιο επιλεκτικός και στις εξόδους σου αλλά και με τους φίλου σου,σκέφτεσαι διπλή φορά την ταινία που θα δεις στο σινεμά,γιατί πλέον δε μπορείς να χάνεις το χρόνο σου,διότι είναι.......μικρός.
Από την άλλη πιστεύω στην οργανωτικοτητα του ατόμου,όταν βάζεις το ευατο σου στη διαδικασία του να ακουληθησει ένα πρόγραμμα,εφόσον το ακολουθήσει σωστά,θα βρεθεί χρόνος για όλα,άσε που και αυτό 8ωρο της δουλείας,μια συνήθεια είναι.


 Ειδα,διαβασα και σχολιαζω..

 Την ιστορία με του Albert Bordes και της Νoelia Estornell από την Ισπανία.
Πρόκειται για τους 2 γονείς που υιοθέτησαν ένα μωρακι 18 μηνων.

Η βιολογική μητέρα του μικρού, ήταν 15 ετών όταν τον γέννησε και την περίοδο εκείνη έκανε θεραπεία για να ξεπεράσει τον εθισμό της στο αλκοόλ, σε κέντρο απεξάρτησης. 

Το μωρό πέρασε στην ευθύνη της πρόνοιας και ενάμιση χρόνο μετά τη γέννησή του το ανέλαβε το ζευγάρι. Τρία χρόνια μετά όμως η βιολογική μητέρα έκανε αίτηση για να πάρει την κηδεμονία του γιου της.

Το δικαστήριο που εξέτασε την υπόθεση, έκρινε πως το παιδί θα πρέπει να επιστραφεί στη βιολογικη του μητερα, παρά μάλιστα το γεγονός πως η υπηρεσία που είχε αναλάβει να φέρει σε πέρας την υιοθεσία αμφισβήτησε εάν το καλύτερο για το παιδί θα ήταν να περάσει στη φροντίδα της βιολογικής μητέρας τονίζοντας πως στο παρελθόν απέτυχε να το προστατέψει.



Όπως δηλώνουν όμως δεν θα καταθέσουν τα όπλα αφού είναι αποφασισμένοι να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Παρακάτω θα δείτε το βιντεο απο τη στιγμή που οι γονείς παραδίδουν το παιδ'ι στο αστυνομικό τμήμα.


Όπως δηλώνουν όμως δεν θα καταθέσουν τα όπλα αφού είναι αποφασισμένοι να προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Κατα την άποψη μου,κακώς το δικαστήριο δίνει το παιδί,πίσω στη βιολογική μητέρα,το παιδί πρέπει να μεγαλώσει με αυτο το ζευγάρι αλλά φυσικά να επιτρέπεται στη βιολογική μητέρα να το βλέπει οπότε θελει,δε ξερω,έτσι το σκέφτομαι εγω,δε θελω να το αναλύσω περισσότερο,μιλάμε για μια αλκοολική 15χρονη γυναίκα,περιμένω απόψεις!


By ANdrik

read more "Andre@s the Nightwriter"

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016







Αυτη ειναι η ερμηνεια μου στο γνωστο κομματι που γνωρισα απο την Νινα Σιμον,
και που ηθελα να πω.
μαζι με μια φωτογραφια μου στο βιντεο.








Black is the color of my true love's hair
Black is the color of my love, so fair
Black is her body, so firm, so bold
Black is her beauty, her soul of gold

I carry my love in my heart everywhere
And no matter where I go she is always there

I remember how she came to me in a vision of my mind
I remember how she said to me: „Don't ever look behind"
She said: „Look ahead" - and I would see someone always loving me...

Her picture is painted in my memory without a color of despair
And no matter where I go Black is the color of my true love's hair





read more "Black is the Color (of my true love's hair)"

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016






Εχω εναν φιλο



Τον βλεπω συχνα



Ο φιλος μου με αγαπαει πολυ.



Ερχεται στο σπιτι μου



Κι οταν τραγουδαω



Λεει κατενθουσιασμενος οτι τραγουδαω παρα πολυ ομορφα



Και βρισκει μερη για μενα



οπου παμε μαζι

-αυτος αναλαμβανει ολα οσα χρειαζονται-



και βγάζουμε χρηματα



για να μπορω να ζω.



Τον αγαπαω τον φιλο μου



κι εκεινος με αγαπαει πιο πολυ

γιατι με βοηθαει κιολας,



αλλα χθες εμαθα οτι κραταει την ανασα μου σ' ενα κουτι



και δεν μπορω να αναπνευσω πια



Λεει οτι δεν την χρειαζομαι



μου το εξηγησε με καλα επιχειρηματα γιατι δεν την χρειαζομαι πια.





Εχω εναν φιλο

που του αρεσει πολυ η μουσικη μου.



Σημερα επαιξα ενα τραγουδι που ηταν διαφορετικο.



Πατησα τις χοντρες νοτες του πιανου



και χτυπουσαν αργα και υποκωφα,



και μετα δυνατά.

και ξαφνικα πολυ δυνατα,

σαν κατολισθηση.


Φιλε μου, σου αρεσει το καινουριο μου τραγουδι;


Κοιτα, ειπε..


Εγω πιστευω πως το στυλ που σου ταιριαζει ειναι το παλιο, δεν χρειαζεται να αλλαξεις.



Ετσι σ' εχει μαθει ο κοσμος και ετσι σ’ αγαπαει.



Αυτο το στυλ ειναι λιγο κακουγουστο, με το συμπαθειο, ειπε.

Πολυ κακογουστο, θα ελεγα.





Του ειπα πως ειχε δικιο και ενιωσα ντροπη



παντως μερικες νυχτες θυμαμαι το τραγουδι αυτο.



Και νιωθω σαν να υπαρχει κατι εκει, που ειναι πρωτογνωρο.



Μου ηρθε ενα βραδυ που δεν μπορουσα να αναπνευσω και να κοιμηθω.



Φωνες μου μιλουσαν στο κεφαλι μου.



Κι οι τοιχοι αρχισαν να κουνιουνται,



Μετά τα παραθυρα ανοιξανε βίαια,

γιατι μαλλον ηταν ονειρο.

Τα νυχτοπουλια ουρλιαζαν τρυπες μες στα φυλλα,



Και τα δοντια του πιανου εγιναν μυτερα.

Ανοιγοκλεινοντας μου ψιθυρισαν να συρθω να παιξω το νεο τραγουδι.

Και πήγα, και το έκανα.

Ειδα εικονες σαν κεραυνους να σκανε στη πολη.

οσο εγω με μια μασκα εκλεβα το κουτι.

Όταν ξυπνησα, ενιωθα ελευθερος. Ειχα θεραπευτει.


την επομενη μερα

ακουσα ενα χτυπημα στη πορτα.

καλημερα, καλε μου φιλε, περνα μεσα.

ειπα μ’ ενα πλατυ χαμογελο.


-----
Midnight Masks

by Γιωργος




read more "Φίλοι"
 

Followers

Δημοφιλείς αναρτήσεις